Huisdieren
Huisdieren
De bichon frise is een klein hondenras dat lijkt op een speelse en aanhankelijke poederpoef. Hoewel het over het algemeen een gezond ras is, rapporteert de Bichon Frise Club of America een toename in de frequentie van kanker bij bichons frises tussen 1992 en 2006. Deze zorgwekkende trend omvat een toename van hersentumoren. Canine hersentumoren zijn moeilijk te detecteren, te diagnosticeren en te behandelen. De behandeling richt zich op het verlichten van symptomen en het verbeteren van de kwaliteit van leven van de hond.
Leeftijd verhoogt het risico van een bichon op hersentumoren. Canine Cancer rapporteert dat tot 95 procent van de meningeomen – langzaam groeiende goedaardige tumor – zich ontwikkelt bij honden van 7 jaar of ouder. Genetica speelt waarschijnlijk een rol in het risico van een bichon op hersentumoren, evenals ernstige hoofdletsel. Blootstelling aan straling, bestrijdingsmiddelen en oplosmiddelen verhoogt ook het risico op tumoren. Zoals Canine Cancer aangeeft, zijn er geen definitieve oorzaken van tumoren bij honden geïdentificeerd, maar door te kijken naar wat tumoren bij mensen veroorzaakt, kunnen wetenschappers extrapoleren dat sommige van dezelfde dingen ook honden tumoren kunnen veroorzaken.
Net als bij mensen veroorzaakt een hersentumor bij een bichon frise neurologische symptomen. De grootte en locatie van de tumor bepalen de ernst van de symptomen, en symptomen kunnen plotseling verschijnen of geleidelijk verergeren. Veelvoorkomende symptomen van canine hersentumoren omvatten het vergeten van commando's, agressie, wankelen, aanvallen en verlies van blaascontrole. De hond kan mensen die het kent niet herkennen of obsessief, herhaald gedrag ontwikkelen zoals heen en weer lopen of constant rondcirkelen. Veranderingen in eetlust, gezichtsproblemen, gehoorverlies en ademhalingsmoeilijkheden kunnen ook optreden.
Veel neurologische aandoen bootsen de symptomen van hersentumoren na, dus een compleet lichamelijk en neurologisch onderzoek is noodzakelijk om de oorzaak van de symptomen te identificeren. Het onderzoek moet bloedonderzoek omvatten om andere aandoeningen uit te sluiten en röntgenfoto's om te controleren of kankercellen zich naar andere delen van het lichaam hebben verspreid. De kanker hoeft niet in de hersenen te ontstaan; hersentumoren kunnen ook ontstaan wanneer kankercellen zich verspreiden vanuit andere locaties. Een biopt van aangedane cellen is de enige manier om hersentumoren definitief te diagnosticeren.
Behandelingsopties hangen af van de locatie, grootte en stadium van de hersentumor. Kleine tumoren op het oppervlak van de hersenen kunnen met chirurgie worden verwijderd. Gedeeltelijke verwijdering van tumoren kan symptomen verlichten die worden veroorzaakt door de massa die op het omliggende hersenweefsel drukt. Stralingstherapie kan de groeisnelheid van de tumor vertragen en de tumor verkleinen vóór chirurgische verwijdering. Chemotherapie heeft beperkt nut als behandeling voor canine hersentumoren, omdat de bloed-hersenbarrière de meeste medicatie ervan weerhoudt de tumor te bereiken.
Palliatieve zorg richt zich op het verlichten van hersentumor symptomen bij bichons frises, vooral wanneer omstandigheden directe behandeling van de tumor onmogelijk maken. Hoewel het geen genezing is voor bichon hersentumoren, verbetert palliatieve zorg de kwaliteit van leven van de hond. Medicatie kan aanvallen controleren, die over het algemeen honden met hersentumoren treffen. Corticosteroïden helpen zwelling rond de tumor te verminderen, waardoor symptomen veroorzaakt door druk op het hersenweefsel worden verlicht.
Helaas kunnen de meeste canine hersentumoren niet worden genezen. De uitkomst van de ziekte hangt grotendeels af van de locatie en grootte van de tumor, de mate van malignantie en of de kanker zich naar andere delen van het lichaam verspreidt. Wanneer symptomen zich ontwikkelen, is de ziekte vaak al ver gevorderd. Behandelingsopties kunnen echter vaak het leven verlengen en symptomen beheersen.