Huisdieren
Huisdieren
Mastoïde tumoren, hoewel ongebruikelijk, kunnen niet uitgesloten worden wanneer uw hond een knop achter zijn oor heeft. Ongeveer één op de vier honden zal een of andere vorm van tumor ontwikkelen tijdens hun leven. Mastoïde tumoren ontstaan rond het mastoïde bot, op het onderste deel van de schedel, bijna direct achter het oor.
Omdat het mastoïde bot zo dicht bij het oor zit, kunnen honden met mastoïde tumoren balansproblemen en duizeligheid vertonen. Ze kunnen gewicht verliezen en minder eetlust hebben. Honden met mastoïde tumoren kunnen ook extreem lethargisch zijn, minder energie hebben, en veel tijd slapen of rusten.
Een dierenarts zal doorgaans proberen mastoïde tumoren te diagnosticeren door cellen uit de groeplaats te aspireren met een naald. Als de tumor niet geaspireerd kan worden, wordt het soms tijdens een korte chirurgische procedure uitgehaald. Dierenartsen kunnen tumoren ook diagnosticeren met geavanceerde imaging technologie, zoals röntgen, CT-scans en MRI-apparaten.
Niet alle mastoïde tumoren zijn kankerachtig. Als uw hond kanker heeft, betreft de primaire behandeling chemotherapie. De medicijndosering zal variëren, afhankelijk van de exacte locatie en omvang van de tumor. Het behandelen van tumoren kan duur zijn maar toont doorgaans goede resultaten in levensverlenging.
Chemotherapie beïnvloedt honden niet zoals mensen. Ze verliezen hun haar niet, en maagproblemen zijn veel minder waarschijnlijk. Toch moeten honden op chemotherapie nauwlettend worden gemonitord om potentiele problemen zoals dehydratie en anemie te voorkomen. Pijnmedicatie en speciale dieeten kunnen de meeste van de ergste effecten van chemotherapie compenseren.
De prognose voor mastoïde tumoren is doorgaans goed. Veel mastoïde tumoren zijn goedaardig en vereisen weinig behandeling behalve verwijdering. Kwaadaardige mastoïde tumoren die laat ontdekt worden, vormen moeilijkere problemen. Osteosarcomen, of botkankers die meestal in grotere hondenrassen worden gevonden, zijn tamelijk dodelijk; gelukkig worden deze meestal in de onderste ledematen gevonden.