Huisdieren
Huisdieren
Weke-delen sarcomen (STS's) zijn goed voor 15 procent van alle gemelde huid- en onderhuidse kankers bij honden. De oorzaak van de meeste sarcomen blijft onbekend, hoewel trauma, parasieten en chemotherapie allemaal worden geassocieerd met een verhoogd risico. Er is geen ras dat vatbaarder is voor sarcomen dan een ander. Synoviaal (gewrichts) sarcoom komt twee keer zo vaak voor bij reuen als bij teven. Geen andere variëteit van STS's heeft een geslachtslink.
STS-tumoren ontstaan uit mesenchymale cellen. Mesenchymale cellen zijn de "generieke" stamcellen die uiteindelijk specifieke cellen kunnen worden (bijv. bot- of bloedcellen). STS-tumoren groeien over het algemeen langzaam, maar kunnen plotseling ontspruiten. De tumoren zijn doorgaans stevige massa's onder de huid. STS-tumoren kunnen overal op het lichaam van de hond verschijnen, maar komen het meest voor aan de uiteinden, nek, kop of romp. De meeste STS-tumoren komen solitair voor en metastaseren (spreiden) in slechts ongeveer 25 procent van de gevallen.
Als u een knobbel bij uw hond vindt, moet u hem naar de dierenarts brengen. De dierenarts zal een lichamelijk onderzoek uitvoeren om de marge van de tumor te bepalen. Dit verwijst naar het vermogen van de dierenarts om te voelen hoe goed gedefinieerd de tumor is (d.w.z. kan de dierenarts de randen duidelijk apart voelen van het omliggende gezonde weefsel). Uw dierenarts zal ook een biopsie of een fijnnaaldaspiratie (vocht uit de tumor onttrekken) uitvoeren om te zien welke cellen de tumor vormen. De dierenarts kan ook een volledig lichaamsröntgenfoto, CT-scan of MRI bestellen om te controleren op de aanwezigheid van tumoren in het lichaam.
De meest voorkomende behandeling voor STS's is chirurgische excisie. De chirurg verwijdert de tumor, samen met een ruime strook gezond weefsel rondom de groei. Het verwijderen van gezond weefsel is standaard in een poging om alle kankercellen uit het gebied te elimineren. Als de chirurg de volledige tumor en eventuele afdwijnende kankercellen met succes verwijdert, hoeft uw hond mogelijk geen verdere behandeling.
Wanneer chirurgische verwijdering geen optie is vanwege de grootte of locatie van de tumor, wordt straling geprobeerd. Straling wordt op de plek van de tumor gebruikt om deze te krimpen, te voorkomen dat deze groter wordt of om deze te doden. Straling is doorgaans succesvoller bij kleinere tumoren. Stralingstherapie wordt over het algemeen goed verdragen door honden, en de bijwerkingen zijn beperkt tot het behandelde gebied. Ze kunnen huidschrammen en brandwonden omvatten.
Chemotherapie wordt gebruikt wanneer de STS-tumor hooggradig is, wat betekent dat deze snel groeit en risico loopt te metastaseren naar andere plaatsen in het lichaam. Chemotherapie kan de groei van de tumor beperken of de verspreiding vertragen, maar is geen genezing voor STS's.
Bij de meeste STS's is de vooruitzicht zeer goed. Als operatie en/of straling succesvol zijn in het verwijderen of beheersen van de tumor, heeft de hond een kans van 50 procent om ten minste drie jaar langer te leven. Het belangrijkste element is de tumor behandelen zodra deze verschijnt en deze dan te verwijderen. Tumoren die terugkomen zijn agressiever, waardoor ze moeilijker te behandelen zijn.