Huisdieren
Huisdieren
Een perianaal adenoomtumor kan bij honden voorkomen en hoewel het zeldzaam is, kan het behandeling vereisen vanwege de agressieve aard ervan. Vroege diagnose en behandeling zijn de sleutel tot een succesvolle behandeling van een perianaal adenoomtumor bij honden.
Perianaal adenoomtumoren bij honden komen het meest voor bij oudere honden (boven de 10,5 jaar). Deze tumor kan zowel mannetjes als vrouwtjes treffen, hoewel intacte (niet gecastreerde) reuen minder kans lijken te hebben op dit type tumor. Sommige rassen honden hebben een genetische aanleg voor perianaal adenoomtumoren. Deze omvatten de Duitse herder, Cocker spaniel, teckel, Springer spaniel en de Alaskan malamute.
De symptomen die geassocieerd worden met perianaal adenoomtumoren, kunnen omvatten: obstipatie, tenesmus (gevoel van noodzaak om te ontlasten), overmatig likken van het perianaal gebied (rond de anus) en schurend over de vloer schuiven op het perianaal gebied. U kunt de zwelling in het perianaal gebied opmerken, evenals het ongemak van de hond in dit gebied.
Een dierenarts kan een perianaal adenoomtumor diagnosticeren met een rectaal onderzoek. De dierenarts kan de tumor voelen (palperen), evenals vergrote lymfeklieren in het gebied. Een abdominale echografie kan ook tumoren onthullen die te klein zijn om te palperen.
Een complicatie die vaak samenhangt met perianaal adenoomtumoren bij honden is hypercalcemie. Hypercalcemie is de aanwezigheid van te veel calcium in het lichaam en wordt veroorzaakt door de secretie van parathyroïde-hormoon gerelateerd eiwit door de tumor. Volgens DVM 360 treedt hypercalcemie op bij ongeveer 26 tot 53 procent van de perianaal adenoomtumoren bij honden.
Perianaal adenoomtumoren kunnen een multidimensioneel behandelingsplan vereisen, omdat ze zeer agressief zijn en de neiging hebben zich snel te verspreiden. Dit behandelingsplan omvat doorgaans chirurgie om de tumor te verwijderen indien mogelijk, gevolgd door chemotherapie en straling.