Huisdieren
Huisdieren
Pyurie, of pus in de urine, is een medische aandoening gedefinieerd als het afscheiden van significante hoeveelheden witte bloedcellen in de urine. Bij honden kunnen diverse medische problemen aan deze voorwaarde gerelateerd zijn, variërend in ernst. Pyurie hangt samen met elke medische toestand die celbeschadiging, weefselschade, ontsteking of celdood veroorzaakt.
Naast puistvormige afscheiding, zijn veelvoorkomende symptomen om op te letten: roodheid van slijmvliezen, weefselzwelling, pijn, functieverlies, koorts, depressie, eetlustverlies of dehydratatie.
Blaasontstekingen zijn een van de meest voorkomende oorzaken van pus in de urine. Veel infecties ontstaan wanneer bacteriën uit de omgeving het lichaam van de hond binnenkomen door de urethra, waarbij de blaas, urethra, nieren of zowel urethra als nieren geïnfecteerd raken. Naarmate het aantal bacteriën toeneemt, ontstaat schade aan het epitheele laagje van de blaaswanden, wat leidt tot bloedingen. Bloed en dode celmateriaal vormen wat bekendstaat als pus, en gaan samen met de urine af.
Cystitis, of blaasontsteking, kan ook het resultaat zijn van schimmels, parasieten, tumoren of bekkenletsel. Honden met blaasproblemen kunnen moeite hebben met urineren, stress vertonen, frequent urineren, kleinere hoeveelheden urineren, of geurige urine produceren. In extreme gevallen kunnen ook buikpijn, koorts en anorexie voorkomen. Nierinfecties, stenen, tumoren, ziekten of trauma veroorzaken eveneens pyurie.
Vaginitis, of ontsteking van de vagina, is vaak het resultaat van bacteriële, virale of schimmelinfecties. Het kan ook veroorzaakt worden door de invazie van een vreemd voorwerp. Kanker of tumoren in het reproductieve tract, vaginitis, en ontsteking van de baarmoeder bij ongestériliseerde teven, kunnen allemaal de immuunrespons verlagen. Elke van deze aandoeningen kan pyurie veroorzaken. Vroegtijdige sterilisatie van teven verlaagt het risico op veel van deze aandoeningen aanzienlijk.
Ongecastrate reuen lopen het hoogste risico op prostaatklachten, met name naarmate ze ouder worden. Problemen treden doorgaans op rond de 6 jaar bij seksueel actieve, ongestériliseerde reuen. Seksueel inactieve, jongere reuen kunnen al jonger problemen ervaren. De drie meest voorkomende prostaatproblemen zijn vergroting, ontsteking en kanker. De prognose is gunstig bij vroege detectie en behandeling. Waarschuwingssignalen zijn: frequente urinatie, bloed in de urine, pusvormige afscheiding van de penis, lusteloosheid, koorts, verstopping, gekromde rug, en stijve achterpoten. De beste manier om prostaat- en andere mannelijke reproductieve problemen te voorkomen is vroege castratie.
In alle gevallen vereisen honden met pyurie zo spoedig mogelijk dierenartsenkundige behandeling. Er wordt een chemisch bloedprofiel en urineonderzoek uitgevoerd om de betrokken organen te bepalen. De behandeling varieert afhankelijk van de testresultaten. Medicijnen, en in sommige gevallen invasieve behandelingen of operaties, zijn nodig. Kennis van de complete gezondheidsgeschiedenis van de hond, een lijst met symptomen, en kennis van mogelijke gerelateerde incidenten helpen de dierenarts bij de juiste diagnose. Opvolgend onderzoek wordt meestal uitgevoerd om te controleren of de behandelingen succesvol zijn. Bij uitgestelde behandeling kunnen aandoeningen leiden tot nierfalen, urinewegobstructie, bloedvergiftiging en zelfs de dood.