Huisdieren
Een urethrostomie creëert een permanente opening in de urinebuis van de hond, de buis die urine van de blaas wegvoert. Bij een reu loopt de urinebuis langs de achterkant van een hond en tussen zijn achterbenen. Deze chirurgische ingreep wordt uitgevoerd om ervoor te zorgen dat de urineafvoer bij uw huisdier niet wordt geblokkeerd. Een geblokkeerde urineafvoer kan een levensbedreigende aandoening zijn. Zelfs een gedeeltelijke blokkade kan leiden tot ernstige aandoeningen zoals urineweginfectie. Deze ingrepen worden vaak op noodbasis uitgevoerd, volgens de Veterinary Surgical Centers website.
Urethrostomieën worden het vaakst uitgevoerd bij reuen die vatbaar zijn voor blaasstenen. Deze blaasstenen komen in de urinebuis en blokkeren de urineafvoer. Sommige honden met stenen kunnen reageren op en worden succesvol behandeld met dieet en medicatie. Echter, honden die aanhoudende stenen hebben die een goede urineafvoer blokkeren, zullen over het algemeen de ingreep nodig hebben. De ingreep zou ook worden uitgevoerd voor honden die ernstig penletsel of littekenweefsel hebben gehad dat een normale urinepassage niet toelaat. Dalmatiërs en Lhasa apsos zijn de hondenrassen die het vaakst worden getroffen door geblokkeerde urineafvoer, volgens de Veterinary Surgical Centers.
Volgens het American College of Veterinary Surgeons omvatten tekenen van obstructie het vaak plassen in kleine hoeveelheden of langer dan normaal doen over het plassen. De urine kan ook in druppels komen in plaats van een stroom. Als de urinebuis volledig geblokkeerd is, zal de hond persen om te plassen zonder urine te produceren. De hond kan lusteloos worden, zijn eetlust verliezen en mogelijk gaan braken.
De ingreep vereist dat de hond algehele narcose krijgt. Dit maakt de hond bewusteloos en onwetend van enige pijn. Na de narcose wordt de hond op een operatietafel op zijn rug gelegd en wordt zijn haar rond de operatieplaats geknipt. De huid wordt vervolgens geschrobd met chirurgische zeep om eventuele infectie te voorkomen. De chirurg plaatst een steriele doek over de operatieplaats en maakt een incisie met een scalpel. Hij zal wat weefsel moeten dissecteren om bij de urinebuis te komen, en zal vervolgens een incisie in de urinebuis maken. Hij zal de randen van de urinebuis hechten aan de randen van de huid om een brede opening te creëren. Als de hond nog niet gecastreerd is, wordt dit op het moment van de operatie uitgevoerd. De ingreep duurt over het algemeen ongeveer 45 minuten tot een uur.
Honden die de ingreep hebben gehad, moeten tijdens hun herstel rustig en inactief worden gehouden om de kans op bloeding te verkleinen. Er kan medicatie worden gegeven om pijn te verlichten, en de hond kan een beschermkraag nodig hebben om te voorkomen dat hij aan zijn hechtingen kauwt of likt. De hechtingen moeten dagelijks worden gecontroleerd en de hond moet worden gecontroleerd op normaal plassen. Als de hond niet kan plassen, moet dit worden gemeld aan uw dierenarts. Bij een permanente urethrostomie zal de urine stroom niet langer door de penis van de hond gaan, maar door de chirurgische opening in de buurt van de balzak. De hond zal vaker moeten plassen en vaker uitgelaten moeten worden.
De algehele risico's van de ingreep zijn laag, maar kunnen bloeding van de operatieplaats, bloeding of infectie omvatten. Als de opening op het verkeerde gebied wordt gemaakt, of als de opening littekenweefsel vormt en smaller wordt, kan urine de benen van de hond besproeien.