Huisdieren
Huisdieren
ACL-schade (voorste kruisband) is de nummer één oorzaak van claudicatie bij hedendaagse honden, volgens dierenartsen Race Foster en Marty Smith. De ACL is een van de banden die het stifle (knie) gewricht bij honden stabiliseert. De ACL wordt het meest beschadigd wanneer een hond een achterpoot verdraait tijdens het rennen op een glad oppervlak of wanneer een hond door een auto wordt aangereden. Operatie kan de enigste optie zijn om ACL-schade te repareren.
De knie van een hond heet het "stifle gewricht". Het stifle gewricht verbindt de femur, het lange bot van de heup, met de tibia, het lagere bot tussen de knie en de enkel. Het derde bot in het stifle gewricht is de patella, of de knieschijf. De botten in het stifle gewricht zijn verbonden en gestabiliseerd door banden van weefsel genaamd ligamenten. Deze ligamenten kruisen over de knie, weshalb ze "kruisbanden" (cruciate ligaments) genoemd worden. De band aan de voorkant van het been heet de "voorste kruisband" (ACL) en de band achterin heet de "achterste kruisband". De ligamenten voorkomen dat de femur en tibia heen en weer over elkaar schuiven.
De ACL kan langzaam achteruitgaan tot hij zo zwak wordt dat hij zonder letsel scheurt. De ACL kan ook plotseling beschadigd raken door letsel. De symptomen van ACL-schade hangen af van de ernst. De schade kan een gedeeltelijke of volledige scheuring van de ACL zijn. Een volledige scheuring manifesteert zich als plotselinge claudicatie, met de hond die de voet van de grond houdt en het been in een gedeeltelijk gebogen positie terwijl hij staat. Honden met ACL-schade zitten vaak onhandig met het been naar buiten gestoken.
ACL-schade wordt gediagnosticeerd met een laadtest. Een dierenarts zal het stifle gewricht op een specifieke manier manipuleren om abnormale beweging te bepalen. Zeuwhonden moeten wellicht gesedateerd worden voor de dierenarts om nauwkeurige resultaten van de laadtest te krijgen. Onderzoekers van de University of Wisconsin-Madison School of Veterinary Medicine hebben een apparaat ontworpen dat kan helpen bij de vroege diagnose van een uitgerekte of gescheurde ACL, wat volledige scheuringsschade kan voorkomen.
Sommige dierenartsen bevelen aan dat honden onder 33 pond (15 kg) ambulante behandeling ontvangen voor ACL-schade. Andere bevelen stabilisatie-operatie aan voor alle honden met ACL-schade. Er zijn verschillende verschillende operaties beschikbaar, variërend van het herstellen van de band tot het verplaatsen van een deel van de tibia tot het veranderen van de hoek van de tibia. Voor al deze operaties vereisen honden vier tot zes weken hersteltijd met beperkte activiteit.
Hoewel stabilisatie-operatie het herstel versnelt en de functie verbetert, willen sommige hondeneigenaren het risico van operatie niet nemen. De alternative voor operatie omvat voornamelijk pijnverlichting en het behouden van spierkracht om enige stabilisatie te bieden. Laagbelastende activiteiten zoals wandelen en zwemmen kunnen helpen de spierkracht te verbeteren. Niet-steroïde anti-inflammatoire middelen kunnen helpen de pijn te verlichten. Dierenartsen bevelen ook supplementen met glucosamine, chondroitine en pernamossel aan.