Canine aanvallen hebben diverse oorzaken en kunnen op een ernstige aandoening wijzen. Er zijn verschillende aanvalstypen. Epilepsie is de meest voorkomende oorzaak. Bij eerste tekenen direct naar de dierenarts. Behandeling hangt af van de onderliggende oorzaak.
Symptomen
- Zeer uiteenlopend. Niet altijd herkenbaar. Typisch: zenuwachtigheid/trilling, verglaste ogen/afwezigheid, blindheid/geen reactie op stem, vallen, poten paddelen/convulseren, tanden op elkaar bijten, verhoogde speekselproductie, schijnbaar niet ademen, desorientatie.
Typen
- Vier basistypen: lichte aanval (onopvallend), matige/grand mal (vallen, oncontroleerbewegingen, bewusteloosheid), status epilepticus (10+ minuten, levensgevaarlijk), cluster-aanvallen (meerdere binnen 24 uur, ook levensgevaarlijk).
Oorzaken
- Epilepsie (meest voorkomend), hersentumor, lage bloedsuiker, schildklierproblemen, hittestroke, aangeboren afwijkingen, trauma, hondspest, vergiftiging. Dierenarts doet lichamelijk/neurologisch onderzoek. Geen oorzaak gevonden? → diagnose epilepsie.
Behandeling
- Afhankelijk van oorzaak. Bekende oorzaak → behandel die. Onbekend (epilepsie) → anticonvulsiva om ernst/frequentie te verlagen. Aanvallen worden zelden volledig geëlimineerd.
Aandachtspunten
- Blijf kalm. Verplaats hond naar veilige plek. Noteer duur en gedrag tijdens aanval voor de dierenarts. Herhaald fokken van een epileptische hond wordt afgeraden.
