Huisdieren
Huisdieren
Aanvallen treden op bij ongeveer 2 tot 3 procent van de honden. Hoewel de oorzaak onbepaald is, is het waarschijnlijk te wijten aan genetica. Het is moeilijk genoeg om een mens te zien lijden tijdens een aanval, maar het kan nog erger zijn om uw hond een aanval te zien meemaken omdat het niet in woorden kan communiceren. Hoewel de eerste impuls is om in paniek te raken, zouden eigenaren proberen zo kalm mogelijk te zijn en de hond helpen rustig te blijven tijdens en na de aanval.
Een aanval is een onvrijwillige samentrekking van de spieren van een hond, met symptomen variërend van nerfzucht en whining tot speekselvloed en trillingen, en zelfs bewusteloosheid. Aanvallen kunnen beginnen bij honden van ongeveer 6 maanden tot 5 jaar oud, met de meest voorkomende leeftijd voor episoden van 2 of 3 jaar oud. Hoewel elke hond een aanval kan hebben, zijn de rassen die er vaker aan onderhevig zijn onder andere Ierse setters, Duitse herders, beagles, cockers, collies, retrievers, springers, malamutes, huskies en teckels.
10 tot 15 minuten gedesoriënteerd zijn is hoe de meeste honden zich gedragen nadat ze een aanval hebben gehad. Zodra hun periode van desoriëntatie voorbij is, keren ze terug naar hun oude zelf. Na de desoriëntatie zitten ze meestal op en beginnen ze het af te schudden. Doorgaan met wat ze aan het doen waren is hoe sommige honden reageren na een aanval. Langdurige verwarring kan een ander nadeel zijn. Sommige verdwaasde, verward honden kunnen tot wel 24 uur na een aanval gedesoriënteerd lijken.
Zodra uw hond zijn aanval beëindigt, biedt een kalmerende stem en een zachte, liefdevolle aanraking. Omdat het niet kan helpen wat er is gebeurd, scheld het niet uit voor alles wat uit de karakter valt tijdens de aanval, zoals plassen of bijten. Sta het niet fysiek actief toe totdat u kunt zien dat het volledig is hersteld van de aanval. Omdat aanvallen uitputtend zijn, is het waarschijnlijk dat uw hond meer dan normaal wil slapen. Maak het zo comfortabel mogelijk zonder het te storen.
Noteer het tijdstip waarop uw hond een aanval begon. Als de aanval vijf minuten of minder duurt, laat de hond dan rustig herstellen voordat u de dierenkliniek belt. De kans is groot dat uw dierenarts adviseert uw hond later naar de kliniek te brengen voor bloedonderzoek en een lichamelijk onderzoek. Het is echter beter voor uw hond om thuis te herstellen in plaats van onmiddellijk naar een dierenkliniek te worden gebracht. Aan de andere kant, als uw hond niet uit de aanval komt na vijf minuten en meer aanvallen heeft die dicht op elkaar zijn getimed, moet u onmiddellijk uw dierenarts bellen. Vergeet niet vooraf te bellen om ervoor te zorgen dat er iemand in de kliniek is. Als uw hond meer dan één aanval per maand heeft, breng het dan naar de dierenarts voor behandeling en observatie.
Een veelvoorkomende misvatting is dat omdat een hond een aanval heeft, het automatisch epilepsie heeft. Er is geen test om epilepsie te bewijzen omdat het meestal wordt gediagnosticeerd door middel van een proces van eliminatie.
Veel eigenaren maken zich zorgen dat hun honden hun tong slikken tijdens een aanval. Dat is niet mogelijk. Houd voorwerpen en handen uit de buurt van de mond van de hond. Omdat een aanval verwarrend is voor uw hond, is het belangrijk om er tijdens en na een aanval bij te zijn. Fok geen honden die aanvallen hebben gehad.