Huisdieren
Huisdieren
Aanvallen bij onze viervoetige vrienden zijn vaak angstaanjagend om te zien. De hond kan uren of dagen gedesoriënteerd zijn. Net als bij mensen, heeft de caniene variant, ook wel caniene epilepsie genoemd, een hoofdoorzaak en tijdelijke behandelingen.
Honden kunnen verschillende typen aanvallen ervaren, ingedeeld in drie hoofdklassen: gegeneraliseerde aanvallen (verder verdeeld in Grand Mal of tonisch-clonische aanvallen en Petit Mal), partiële of focale aanvallen en status epilepticus.
Bij een Grand Mal-aanval verschijnt een elektrische golf in de hersenen overal tegelijk en komt in vijf stadia: 1) Aura, de tijd vóór een aanval wanneer de hond het aankomt voelen. Gekenmerkt door onrust, angst, een "lege" uitstraling of overmatig aanhankelijk gedrag. 2) Prodroom, post-aura en pre-aanval wanneer de hond stil wordt en het bewustzijn verliest. 3) Ictus, het eigelijke gebeuren. Een periode van getijde spiercontracties na een toename van de spiertone. Kauwen van de kaken, "rennen" van de ledematen, gezichtstrillingen, stijfheid, zware speekselvloed, ontlasting van darmen of blaas en pupilveranderingen zijn allemaal tekenen. 4) Post-Ictus, het stadium direct na een aanval. Dit kan minuten, uren of dagen duren en wordt gekenmerkt door blindheid, ataxie, verwarring, depressie en vermoeidheid. 5) Interictus, de hond zou volledig hersteld moeten zijn en normaal gedrag vertonen.
Een partiële aanval (focaal) beïnvloedt alleen een deel van de hersenen, maar kan in sommige gevallen uitgroeien tot een Grand Mal. Een onderliggende ziekte of letsel wordt sterk verdenkt als oorzaak. Bij een simpele focale aanval blijft het bewustzijn behouden en is het aangedane hersengebied dat de beweging controleert. Bij een complexe focale aanval is het bewustzijn veranderd en is het aangedane gebied dat het gedrag controleert. Dit wordt ook een psychomotorische aanval genoemd.
De ernstigste vorm van aanvalsstoornis bij honden is status epilepticus. Deze kunnen 30 minuten of langer duren of als clusteraanvallen zonder periodes van normaal gedrag. Een gevolg van status is onherstelbare hersenschade.
Hondenrassen zoals Beagles, Belgische Tervueren, Britse Alsatiërs, Collies, Teckels, Golden Retrievers, Keeshonden en Labrador Retrievers zijn genetisch meer vatbaar voor caniene epilepsie dan andere rassen, maar er kunnen ook interne oorzaken zijn. Hersentumoren, leverziektes, ernstige worminfecties, kanker en een slecht dieet dat bloedsuikerniveaus verstoort zijn er enkele.
Tijdens een aanval zijn er "do's" en "don'ts" voor het verzorgen van een aanvallende hond. Blijf kalm, ontspan en zorg dat je hond zich niet kan laten, maar belemmer je hond niet. Veel dierenartsen geloven dat honden geen pijn lijden, dus laat ze de aanval doorlopen, maar houd handen en andere huisdieren weg. Honden ervaren verlies van controle over knappend gebit en wakkere ledematen.
Er zijn verschillende behandelingen beschikbaar voor caniene epilepsie. Of je nu geneigd bent naar medicamenteuze behandelingen, homeopathische middelen, huismiddelen of een mix van alle drie, er zijn genoeg keuzes.
Huismiddelen omvatten het geven van honing (1 tl voor kleine dieren, 1 el voor grote dieren); Breyers natuurlijke vanille-ijs (1 tl voor kleine, 1 el voor middelgrote, 2 el voor grote honden); en hem op een gezond, gebalanceerd dieet houden. Zelf koken wordt doorgaans aanbevolen, maar als dat niet mogelijk is, kun je je hond Flint River Ranch of Azmira dierenvoeder geven.