Huisdieren
Huisdieren
IJzer is een mineraal dat essentieel is voor een gebalanceerd dieet en de goede gezondheid van de meeste levende organismen – in sporeerhoeveelheden. Als de ijzerwaarden in het bloed te hoog worden, kan een aandoening bekend als ijzervergiftiging optreden. IJzervergiftiging kan een gevaarlijke en zelfs levensbedreigende aandoening zijn als niet correct behandeld. IJzervergiftiging treedt bij mensen op, maar honden en andere dieren kunnen er ook aan lijden. Behandelmethoden verschillen afhankelijk van de hoeveelheid geconsumeerd ijzer en de tijdsperiode.
Als je niets doet nadat je hond voor het eerst tekenen van ijzervergiftiging vertoont, kan hij lijken te herstellen op zichzelf. Dit is echter niet het geval. In plaats daarvan keeren de symptomen binnen ongeveer 24 uur met geweld terug. De eerste is meestal diarree, samen met shock en leverfalen. Je hond kan ook lijden aan bloedingsstoornissen en coma is niet ver weg. Een directe reactie en snelle dierenartszorg is cruciaal bij het behandelen van ijzervergiftiging bij honden.
Honden houden van eten en kauwen, wat betekent dat ze per ongeluk vaak iets binnenkrijgen wat niet goed voor ze is. Het kunnen de dieetsupplementen van hun eigenaren zijn, plantenbemesting of talloze andere ijzerbevattende materialen. Als je hond te veel ijzer heeft ingenomen, kan het zes tot 12 uur duren voordat symptomen zoals overgeven, donkere urine of bloedige diarree duidelijk worden. Als je denkt dat je hond ijzervergiftiging heeft, moedig hem aan te overgeven en geef hem Melk van Magnesia, een antacidum dat de opname van ijzer in de maag-darmtraag kan vertragen. Je kunt hem ook melk, water of eieren geven voordat je hem snel naar je dierenarts brengt voor verdere zorg.
Je dierenarts zal waarschijnlijk je eerste hulp procedures voortzetten, je hond meer Melk van Magnesia geven en doorgaan met het induceren van overgeven. Hij kan ook maagspoeling uitvoeren, een proces beter bekend als maagpomp, wat inhoudt dat de maag van de hond wordt uitgespoeld met een water of zoutwateroplossing. Hij zal dan de ijzerwaarden van je hond nauwlettend monitoren, en meer vloeistoffen geven, zoals intraveneuze vloeistoffen, naar behoefte. In acute gevallen kan een bloedtransfusie of zuurstof nodig zijn.
Een andere mogelijke dierenartsenbehandeling is deferoxamine, een stof die het ijzer chelateert, erbij bindt en een ring eromheen vormt om de opname te voorkomen en het uit de bloedstroom te helpen verwijderen. Dit kan ervoor zorgen dat de urine van je hond roodbruin wordt, maar dat is slechts een indicatie dat het ijzer uit zijn systeem wordt geëlimineerd. Sommige dierenartsen kunnen vitamine C gebruiken om de deferoxamine het ijzer te laten chelateeren; maar geef je hond nooit vitamine C alleen, omdat het de opname van ijzer verhoogt.
Na het overwinnen van ijzervergiftiging, kan je hond een paar maag-darmklachten of verminderde leverfunctie hebben. Hij zal waarschijnlijk op medicijnen en een speciaal dieet moeten zijn voor de rest van zijn leven. Natuurlijk is de beste manier om de ijzervergiftiging van je hond te behandelen ervoor te zorgen dat hij er nooit aan lijdt. Houd alle medicijnen of supplementen bedoeld voor mensen weg van je hond, en raadpleeg je dierenarts voordat je canine dieetsupplementen geeft. Als deze supplementen aanbevolen worden, observeer je hond nauwkeurig op de vroege tekenen van ijzervergiftiging.