Huisdieren
Een hervallen schijf kan extreem pijnlijk zijn voor een hond, en verstorend voor de eigenaar. Het kan de darm- en blaascontrole van de hond beïnvloeden, en specifiek zijn fysieke beweging. Het is een behandelbare ziekte, maar kan operatie, acupunctuur of medicijnen vereisen.
Elk ras hond kan worden getroffen door hervallen schijven, maar oudere dieren en bepaalde rassen zijn vatbaarder voor het probleem. Teckels, Pekingese, Schotse Terriërs, Springer Spaniels en poodles zijn de meest voorkomende rassen die worden getroffen. Hervallen schijven kunnen ook bij jongere honden van deze rassen voorkomen.
Hervallen schijven worden veroorzaakt door de geleidelijke afname van flexibiliteit van de tussenwervelschijven. Dit zijn de dunne schijven die tussen de wervels langs de rug van de hond zitten. Omdat de tussenwervelschijven minder flexibel zijn, oefenen ze druk uit op de wervels en veroorzaken ze breuken. Deze drukken op het zenuwweefsel van de hond, wat fysieke pijn en onvermogen om voldoende te bewegen veroorzaakt.
Een hond vertoont fysieke zwakte als hij lijdt aan een hervallen schijf. Bijvoorbeeld, hij kan moeite hebben met het beklimmen van trappen, het springen in de achterbak van een auto of het springen op een bank. Je kunt ook merken dat hij grimast of pijn heeft wanneer hij langs zijn rug wordt aangeraakt. In extreme gevallen kan een hervallen schijf verlamming van de achterbenen van de hond veroorzaken. Als gevolg daarvan bezwijken zijn achterbenen en verliest hij de controle over zijn darmbewegingen.
Een hervallen schijf wordt gediagnosticeerd door een dierenarts. Een röntgenfoto kan misschien een hervallen schijf detecteren, maar een MRI-scan is de meest effectieve methode van diagnose. De dierenarts zal de symptomen van de hond gebruiken, zoals onvermogen om zijn blaas te controleren en gebrek aan beweging, om te helpen bij het stellen van een diagnose.
Sommige honden kunnen volledig herstellen van een hervallen schijf. Echter, in gevallen waar verlamming wordt gezien, is ingrijpende operatie nodig om botfragmenten te verwijderen die in de wervelkolom vastzitten. Ontstekingsremmende medicijnen kunnen worden voorgeschreven om zwelling te verminderen bij milde gevallen, terwijl steroïden zoals cortison of corticosteroïden kunnen worden voorgeschreven voor gematigde problemen. Aanvullende behandelingen, zoals het aanbieden van een natuurlijk dieet, acupunctuur, manipulatieve therapie (zoals fysiotherapie voor honden) of homeopathische middelen, zijn beschikbaar.