Huisdieren
Huisdieren
Honden zijn roedeldieren die gedijen bij sociale interactie met mensen en andere dieren. Een gezonde, weloverwogen hond is stressvrij, verkeert in goede lichamelijke conditie, vertoont typisch hondengedrag en kan omgaan met prikkels uit de omgeving. Sociale isolatie is echter schadelijk voor het psychologische welzijn van een hond. Honden die in sociale isolatie worden gehouden, vertonen een scala aan problematisch gedrag. Dit komt vaak voor bij asielhonden, aan de ketting gelegde honden of honden die de hele dag alleen worden gelaten.
Honden communiceren door te blaffen. Ze blaffen om hun territorium te verdedigen of bij gevaar. Honden in sociale isolatie blaffen echter uit frustratie. Aanhoudend, dwangmatig blaffen is een teken dat een hond verveeld of eenzaam is. Dit wordt vaak gezien bij asielhonden, aan de ketting gelegde honden of honden die de hele dag alleen zijn. Deze vorm van blaffen gaat vaak gepaard met destructief gedrag, heen en weer lopen en onzindelijkheid.
Honden kunnen net als mensen tekenen van depressie vertonen. Symptomen van depressie bij honden zijn terugtrekken en veranderingen in eet- en slaapgewoontes, aldus John Ciribassi, DVM, voormalig president van de American Veterinary Society of Animal Behavior. Ze worden apathisch en kunnen op zichzelf zuigen of kauwen. Honden in sociale isolatie zijn gevoelig voor depressie.
Honden die niet stil kunnen zitten, zeer prikkelbaar zijn of plotseling agressief worden, worden vaak als agressief bestempeld en soms geëuthaniseerd. Ze kunnen lijden aan hyperkinesis, een gedragsstoornis gekenmerkt door hyperactief gedrag. Deze aandoening komt vaak voor bij honden in sociale isolatie. Tekenen van hyperkinesis zijn overmatig speeksel, een hoge stofwisseling, snelle hartslag en ademhaling, en verminderde urineproductie.
Honden die in sociale isolatie worden gehuisvest, lopen risico op isolatiesyndroom. Onderzoek aan de University of Georgia Department of Medical Microbiology toonde aan dat kooihonden van positie veranderden door te kruipen, rennen of lopen; vaker vocaliseerden door te blaffen, grommen, huilen, whinen of janken; en overmatig zichzelf verzorgden door zichzelf te beißen, te likken, te krabben en te schudden.