Huisdieren
Huisdieren
Vrouwelijke muggen hebben een constante voeding van bloed nodig, en ze geven niet om wie het levert -- jij of je hond. De gekmakende jeuk van een muggenbeet is slechts een van de gevolgen die het insect aan zowel mensen als huisdieren toebrengt. Muggen overdragen ook ziekten -- sommige ernstig en potentieel dodelijk. Je hond is niet vrijgesteld van blootstelling aan door muggen overgedragen ziekten, maar je kunt preventieve maatregelen nemen om je huisdier gezond te houden.
Hartaarwormen die door muggen worden overgedragen, vormen een veelvoorkomende en ernstige bedreiging voor honden. De levenscyclus van de hartaarworm vereist zowel een zoogdier als een mug als gastheer, maar het is de beet van de mug die de parasiet verspreidt. Eenmaal in een hond, dringen de hartaarwormlarven de bloedbaan binnen en, naarmate ze groeien, beginnen ze het hart en de grote bloedvaten die het hart verlaten te verstoppen. De verminderde bloedstroom beïnvloedt andere organen, met name de longen. Een geïnfecteerde hond kan hoesten, snel moe worden en er ziek uitzien. Het behandelen van hartaarwormziekte is duur en potentieel dodelijk als dode of stervende hartaarwormen vitale bloedvaten blokkeren. Gelukkig zijn er een aantal preventieve medicijnen voor honden op de markt die de hartaarwormlarven doden, maar huisdier-eigenaren moeten waakzaam zijn om hun honden regelmatig te doseren om ze gezond te houden.
Muggenbeten zijn een veelvoorkomende oorzaak van allergische reacties bij honden. Hoewel een muggenbeet normaal gesproken slechts lokale huidirritatie veroorzaakt, kunnen muggenbeten in ernstige gevallen diarree, braken, lethargie en andere systemische gezondheidsproblemen veroorzaken. Honden die dwangmatig op hun huid kauwen of krabben, kunnen allergieën hebben.
Het West-Niel-virus dat mensen zo ziek maakt, lijkt slechts milde effecten te hebben op honden, volgens de Centers for Disease Control and Prevention. De CDC rapporteert slechts een klein aantal honden dat geïnfecteerd is met de door muggen overgedragen ziekte tot en met 2010. Honden die West-Niel oplopen van een muggenbeet, kunnen lethargisch worden of koorts krijgen, maar worden over het algemeen niet ernstig ziek. Een bezoek aan de dierenarts om de symptomen te behandelen is echter wel nodig.
Het is moeilijk om honden te verhinderen om een jeukende muggenbeet te krabben. Wanneer honden dwangmatig krabben, irriteren ze de beetplaats herhaaldelijk, wat kan leiden tot een infectie. Deze infecties blijven over het algemeen lokaal, maar ernstige infecties kunnen zich naar het bloed en de organen verspreiden als ze onbehandeld blijven. Geef je jeukende hond een haverbad een paar keer per week om de irritatie te verlichten en de kans op een infectie te verkleinen. Supplementeer het dieet van je hond met vitamine E, wat kan helpen bij geïrriteerde huid. Indien nodig, plaats een Elizabethaanse kraag om de nek van je hond om te voorkomen dat hij op de geïnfecteerde beet kauwt.
Preventie is de beste manier om je hond veilig te houden tegen muggen. Elimineer elk stilstaand water in je tuin. Kweek citronellaplanten in je tuin om muggen op afstand te houden. Vermijd het meenemen van je hond naar muggenrijke gebieden zoals moerassen of meeruivers tijdens de zomer wanneer de insecten op hun hoogtepunt zijn. Spuit je hond met insectenmiddelen die speciaal voor huisdieren zijn samengesteld; gebruik nooit een middel dat voor mensen is ontworpen -- met name een middel dat DEET bevat, wat giftig is. Zorg ervoor dat je een pleistertest uitvoert met het middel op de huid van je hond om er zeker van te zijn dat het geen allergische reactie veroorzaakt.