Huisdieren
Huisdieren
De dewclaws van een hond bevinden zich aan de binnenkant van de poten, hoger dan de andere klauwen, en raken zelden de grond. Sommige honden hebben af en toe achterste dewclaws, en deze hebben minder spierstructuur dan de voorste dewclaws. Terwijl de meeste honden niet veel lijken te hebben aan hun dewclaws, gebruiken anderen ze voor verschillende activiteiten.
Omdat de dewclaws van een hond hoger liggen dan de andere klauwen, nemen mensen vaak aan dat ze geen nut hebben. Eigenlijk kan een hond zijn dewclaw gebruiken om objecten vast te houden, zoals botten, om ze stabiel te houden terwijl hij erop kauwt. Ze kunnen een dewclaw gebruiken om een jeuk te krabben of iets uit hun tanden te halen. Sommige snellere, slanke honden strekken hun poten en duwen af op de dewclaw om meer snelheid te krijgen.
Dewclaws kunnen vastraken in dingen zoals dekens en tapijt, wat mogelijk trauma veroorzaakt voor de hond. Als een dewclaw vastraakt, kan de hond hard trekken in een wanhopige poging om zichzelf los te maken. Dit kan de dewclaw van de poot scheuren, wat een letsel veroorzaakt dat professionele medische aandacht vereist. Als de dewclaws niet kort geknipt worden, kunnen ze naar binnen krullen, wat de kans op letsel vergroot.
Dewclaws vaker geknipt moeten worden dan de andere nagels omdat ze de grond niet raken wanneer de hond loopt. De andere nagels slijten vanzelf een beetje terwijl de hond loopt, vooral op betonnen oppervlakken. De dewclaw bevestigt zich aan de poot via een los velvliesje. De persoon die de klauwen van de hond knipt, moet de dewclaw van de been af trekken en de klauw knippen zonder in de bloedvaten van de 'quick' te knippen. Als de quick wordt geknipt, kan de hond pijn en bloedverlies lijden.
Sommige rasstandaarden, zoals die van de Beauceron en de Pyrenese Berghond, geven aan dat de dewclaws op hun plaats moeten blijven als de hond aan hondenshows deel gaat nemen. Anders verwijdert een dierenarts vaak de dewclaws wanneer het puppy tussen de twee en vijf dagen oud is, wanneer de botten zacht genoeg zijn om zonder ongemak voor het puppy te knippen. Als verwijdering wordt uitgesteld na vijf dagen, zal de dierenarts waarschijnlijk wachten tot het puppy oud genoeg is om voor de ingreep verdoofd te worden. De beslissing om de dewclaws te verwijderen is een persoonlijke beslissing die door de eigenaar wordt genomen op basis van het ras van de hond en hun individuele voorkeuren.
Volgens een studie uitgevoerd door Clyde E. Keeler en Harry C. Trimble, gepubliceerd in het 'Oxford Journal of Heredity', was de dewclaw prominenter bij eerdere generaties honden. Het is veranderd tijdens de evolutie omdat het geen vitale functie is voor de hond. De auteurs theoriseren dat eerdere honden die op jacht moesten naar prooien meer nut hadden van de dewclaws. Door domesticatie vonden honden minder nut voor de dewclaw, en deze werd minder prominent op hun poten.