Lood is zeer veelvoorkomend in huis en omgeving, inclusief loodhoudende verf. Toxiciteit door lood beïnvloedt huisdieren op meerdere manieren vanwege verstoring van enzymen in het lichaam die bloedcellen verstoren en verzwakken. Meestal worden jongere huisdieren getroffen door loodtoxiciteit vanwege hun nieuwsgierigheid om op alles te kauwen.
Neurologische symptomen
- Vergiftiging door loodhoudende verf beïnvloedt het zenuwstelsel met tekenen van aanvallen, spierkrampen, constant rondjes lopen en kauwen. Het huisdier kan gedragsveranderingen en hysterie vertonen en desoriënteerd lijken. Als het getroffen huisdier zwanger is, beïnvloedt lood de placenta en melkproductie, waardoor de toxinen op de foetus worden overgedragen.
Maag-darmklachten
- Meestal verliest het getroffen huisdier de eetlust, heeft buikpijn, kan een neiging tot braken hebben, en zal ofwel verstopping en/of diarree hebben. Sommige huisdieren ontwikkelen een vergrote slokdarm met een verminderd vermogen om voedsel naar de maag te verplaatsen, waardoor terugstroomreflexen ontstaan.
Betekenis
- Loodhoudende verf kan ook het immuunsysteem verstoren, waardoor het huisdier gevoeliger is voor infecties. Lood kan ook in de weefsels van interne organen en in de botten terechtkomen. Lood dat in de botten is afgezet, kan daar ondanks behandeling blijven, wat leidt tot hoge loodwaarden en het huisdier aan langetermijntherapie onderwerpt. Lood remt de normale groei van botten zoals het dijbeen, scheenbeen, bovenarmbeen en spaakbeen.
Overwegingen
- Als het huisdier een van de beschreven symptomen vertoont, bel dan onmiddellijk je dierenarts voor volledige diagnostische tests. Er zal een behandelingsplan worden voorgeschreven dat een chelatietablet omvat dat lood in het bloed bindt, waardoor het het lichaam kan verlaten.
