Huisdieren
Huisdieren
Laboratoriumtests en lichamelijke onderzoeken zijn manieren om te zien of een hond steril is. Urineanalyse is een routinematige laboratoriumtest die wordt gebruikt om de aanwezigheid van infectieverwekkende organismen te bepalen die steriliteit kunnen veroorzaken. Volgens de Encyclopedia of Surgery omvat urineanalyse een diepgaande reeks handmatige en/of geautomatiseerde kwalitatieve tests die worden uitgevoerd op urine voor algemene gezondheidsscreening.
Een urinevoorbeeld wordt bij de dierenartsenpraktijk van de hond afgenomen en in het laboratorium geanalyseerd (urineanalyse). Er zijn verschillende manieren om een urinevoorbeeld van een hond te verkrijgen. Een dierenarts kan een urinekatheter gebruiken of een procedure uitvoeren die cystocentesis wordt genoemd. Bij cystocentesis brengt een dierenarts een kleine naald direct in de blaas van de hond door de lichaamswand in te brengen om een urinevoorbeeld te verkrijgen.
Drie stappen worden doorgaans gevolgd om een complete urineanalyse uit te voeren. Ten eerste wordt de kleur en troebelheid (wolkigheid) van de urine en het urine-specifiek gewicht (een maat voor de concentratie van urine) gecontroleerd en geregistreerd. Vervolgens wordt een chemische analyse uitgevoerd met behulp van een multi-test dipstick, een stuk plastic waaraan chemische reagenspads zijn bevestigd. Ten slotte wordt een centrifuge, een machine die vloeistofmonsters snel ronddraait en deeltjes scheidt op basis van hun dichtheid, gebruikt om de urinebezinksel onder een microscoop te onderzoeken.
Bloed in het urinevoorbeeld wijst op problemen in de urinebuis, penis, prostaat, baarmoeder of vagina van de hond. Aanwezigheid van bacteriën zoals brucellose, die Canine Brucellose veroorzaakt, leidt tot steriliteit bij honden. Extra urine-tests die worden aangeduid als urine "kweek en gevoeligheid" kunnen worden uitgevoerd om meer informatie te krijgen over het type bacteriën dat in het lichaam van de hond aanwezig is en welke antibiotica effectief zouden zijn voor de behandeling.
Andere laboratoriumtests voor steriliteit bij honden omvatten reproductiehormoontesten om de vruchtbaarheid en receptiviteit van teefjes te bepalen en het controleren van testosteronspiegels bij reuen. De dierenarts kan een vaginaal kweek nemen om de aanwezigheid van bacteriën en mycoplaasma bij teefjes te evalueren en een spermatozoönevaluatie uitvoeren om vast te stellen of een reu een teefje succesvol kan bevruchten. Er kan een echografie worden gemaakt om afwijkingen van de eierstokken en baarmoeder bij teefjes met een geschiedenis van miskramen en doodgeboorten op te sporen.
Steriliteitstesten bij honden informeert mensen of hun honden zich kunnen voortplanten of niet en wanneer de periode van optimale vruchtbaarheid en receptiviteit is voor het verwekken van een zwangerschap. Daarnaast helpt steriliteitstesten, naast algemene gezondheidsscreening, hondenfokkers ervoor te zorgen dat vruchtbaarheidsproblemen bij fokhonden niet worden doorgegeven aan de volgende generatie honden.