Rabdomyolyse is een aandoening waarbij beschadigde skeletspieren beginnen af te breken. Deze afbraak geeft verbindingen vrij zoals creatinefosfokinase in de bloedbaan. In ernstige gevallen kan rabdomyolyse de nieren beschadigen of zelfs de dood veroorzaken. De vorm van rabdomyolyse die vaak wordt aangetroffen bij racewindhonden is inspanningsgebonden rabdomyolyse, ook wel focale rabdomyolyse genoemd, volgens de "Introduction to Veterinary Pathology." Bij deze vorm van de ziekte ontstaat spierschade door overbelasting.
Overbelasting
- De spierschade bij inspanningsgebonden rabdomyolyse is focale necrose van overbelaste spiervezels. De necrose treedt op wanneer de bloedtoevoer naar de spiervezels niet adequaat is om aan de vraag te voldoen. Dit kan optreden wanneer een windhond op een niveau wordt geracet dat boven zijn fysieke mogelijkheden ligt. Als ziekte of letsel het reguliere trainingsrooster van uw hond onderbreekt, geef het dier dan tijd om weer op te bouwen naar piekprestaties voordat het gaat racen.
Elektrolytstoornis
- Onder normale omstandigheden triggeren hardwerkende spieren een toename in bloedtoevoer door kaliumionen vrij te geven. Het kalium zet naburige bloedvaten open om de bloedstroom te verhogen. Als de windhond laag is in kalium of gerelateerde elektrolyten, kan het verwijdende effect te zwak zijn. Dit kan gebeuren als de hond een bestaande elektrolytstoornis heeft of als elektrolytuitputting optreedt tijdens extreme lichamelijke inspanning. Een oorzaak van laag kalium bij een windhond is te vaak racen, volgens "Nutrient Requirements of Dogs and Cats."
Stress
- Volgens "Welfare of Dogs" is rabdomyolyse meer voorkomend bij windhonden die stressvolle omstandigheden ervaren. Dit kan zowel emotionele stressen omvatten zoals voorwedstrijdopwinding, overwerk of vechten, als omgevingsstressen zoals overbevolking. Een hond houden of racen in warme of vochtige omstandigheden is een andere omgevingsstress en een die ook kan bijdragen aan rabdomyolyse door uitdroging en elektrolytverlies.
