Huisdieren
Huishonden dienen als helpers en metgezellen in 39 procent van de Amerikaanse huizen, en huisdierbezitters geven gemiddeld $225 per jaar uit aan dierenartsbezoeken en vaccinaties. Dankzij de vooruitgang van de diergeneeskunde zijn veel medische problemen bij honden voorkombaar, met behandelingen beschikbaar voor een aantal veelvoorkomende aandoeningen.
Hondsdolheid, een luchtgevonden virus dat lijkt op humane mazelen, treft voornamelijk puppy's en oudere honden wanneer immunisatie niet up-to-date is. Honden met hondsdolheid vertonen verhoogde koorts, lethargie, diarree en braken. Visueel identificeerbare symptomen zijn rode, waterige ogen en nasale afscheiding. Dierenartsen stellen hondsdolheid vast door bloed- of urineonderzoek. Hoewel er behandelingen bestaan voor de symptomen van hondsdolheid, is er geen bekende genezing.
Kennelhoest is een overkoepelende term voor luchtgevonden virale en bacteriële infecties. Het risico op het oplopen van kennelhoest neemt toe voor honden die in gebieden met slechte ventilatie worden vastgehouden. De American Society for the Prevention of Cruelty to Animals (ASPCA) noemt de hoest die deze ziekte veroorzaakt "honkend" en adviseert dat "wit, schuimig slijm" dit symptoom kan vergezellen. Dierenartsen verstrekken vaccinaties tegen veel oorzaken van kennelhoest en behandelen de ziekte door hoestremmers voor te schrijven, evenals het aanbevelen van isolatie van de hond en luchtbevochtigende behandelingen.
Hoewel rabiës misschien de meest bekende caniene ziekte is, zijn gevallen van geïnfecteerde honden in de VS zeldzaam. Slechts 15% van de beetjes van rabische dieren resulteert in infectie, en rabiës bij honden is afgenomen dankzij jaarlijkse vaccinaties. Dierenartsen kunnen geen definitieve diagnose van rabiës stellen bij een levend dier, hoewel bepaalde gedragspatronen indicatief zijn voor de ziekte. Rabische honden zullen overgaan van nerf naar agressief gedrag voordat ze verlamming ervaren in de spieren van het hoofd en de nek. Caniene rabiësinfecties zijn dodelijk.
In warme, vochtige klimaten verspreiden geïnfecteerde muggen dirofilaria immitis, de parasiet verantwoordelijk voor hartwormziekte bij honden. Rondwormlarven migreren door de bloedstroom van de hond naar het hart en het ademhalingsstelsel, waar ze volwassen worden en zich voortplanten, waardoor organismen door de bloedstroom van de hond worden verspreid. Dierenartsen schrijven preventieve behandelingen voor hartwormziekte voor, die ze voornamelijk diagnosticeren via elektrocardiogram en urineanalyse. Hartwormziekte is behandelbaar met medicijnen en, in ernstige gevallen, chirurgie.
Schurft is het resultaat van een binnendrijvende mijtinfectie. Bij gezonde volwassen honden is een normaal immuunsysteem voldoende om demodectische en sarcoptische schurft, de twee caniene schurftveroorzakende mijten, af te weren. Deze mijten beïnvloeden ernstiger oudere honden met verzwakte immuunsystemen en puppy's. Symptomen van schurft omvatten haaruitval en plekken van dikke, bobbige huid die pus afscheiden. Schurftdiagnose omvat huidanalyse. Dierenartsen behandelen deze aandoening met baden in twee medicijnen: Paramite en Mitaban. Bepaalde zwavelverbindingen hebben ook bewezen effectief te zijn in de behandeling van schurft.
Osteoartritis, of degeneratieve gewrichtsziekte, verwijst naar ontsteking van meerdere gewrichten of een enkel gebied. Primaire degeneratieve gewrichtsziekte treft meerdere gewrichten en heeft geen bekende oorzaak. Abnormale slijtage van een gewricht als gevolg van obesitas of een genetische afwijking die een enkel gewricht beïnvloedt, kan leiden tot secundaire degeneratieve gewrichtsziekte. Symptomen omvatten spierstijfheid of verminderde activiteit, en dierenartsen diagnosticeren beide aandoeningen door lichamelijk onderzoek. Hoewel geen van de typen van deze stoornis een definitieve genezing heeft, kunnen medicatie, fysiotherapie en chirurgie symptomen behandelen en de degeneratie van gewrichten vertragen.