Huisdieren
Huisdieren
COPD, of COLD zoals het soms wordt genoemd, is chronische obstructieve longziekte. Het staat ook bekend als chronische bronchitis, bronchiolitis en kleine luchtwegaandoening. COPD is de persistente ontsteking van één of meer bronchi, de buizen die lucht van de luchtpijp naar de longen transporteren. Het komt vaak voor bij kleine en speelgoedrassen, maar wordt ook waargenomen bij grote honden. West Highland white terriërs en cocker spaniels lijden aan langdurige complicaties. COPD treft voornamelijk middelgrote en oudere dieren, en in de meeste gevallen is de oorzaak onbekend.
Honden met COPD vertonen hoesten, tachypneu (snel ademen), kortademigheid, intermitterend kokken (vaak verkeerd geïnterpreteerd als braken), piepen, eetlustverlies, depressie en koorts. De hoest van de hond wordt erger bij inspanning en kan op verschillende tijden van de dag worden verergerd. Honden die ernstig zijn aangetast, worden cyaotisch bij inspanning, krijgen een blauwe tint op hun tandvlees en tongen. Ze kunnen flauwvallen na hoestbuien.
Vergelijkbare symptomen zijn verbonden met talrijke andere medische problemen. Ziekten die op COPD kunnen lijken, omvatten aspiratie (inademen) door chronische slokdarmziekte, bacteriële of schimmelige bronchopneumonie, congestief hartfalen, een vreemdlichaamobstructie, hartwormziekte, inflammatoire longziekte, longworminfectie, longontsteking, longfibrose (vorming van vezelig weefsel in de longen), longneoplasie (longtumoren) en luchtpijpinstorting. Diagnostisch testen bevestigt de aanwezigheid of afwezigheid van COPD.
Een dierenarts zal naar het hart en de longen van de hond luisteren. De longen zijn vaak abnormaal terwijl het hart meestal in orde is. Palpatie (voelen) van de luchtpijp brengt meestal hoesten op. Obesitas is veelvoorkomend bij honden met COPD. Onderzoek naar de medische geschiedenis van de hond richt zich op zijn eetlust, activiteit of inspanningsintolerantie, type hoest en zijn blootstelling aan stof, rook en dampen in de omgeving. Testen kunnen borst-röntgenfoto's en cytologie en kweek van het sputum (speeksel, meestal speeksel gemengd met slijm of pus) van de hond omvatten. Sommige honden hebben arteriële bloedgastesten en bloedtesten en een elektrocardiogram nodig.
De therapie en behandeling van de hond worden geleid door de cytologie en kweek van zijn sputum, door de mate van radiografische veranderingen, bijvoorbeeld longontsteking, en door zijn respons op therapie. COPD kan een ernstige en progressieve aandoening zijn die grote ademhalingsmoeilijkheden veroorzaakt. De basis voor langetermijntherapie omvat continue intermitterende antibiotica- of corticosteroïdentherapie, het gebruik van bronchodilatormedicijnen, hoestmiddelen en basis ondersteunende zorg van het ademhalingsstelsel van de hond.
Thuiszorg voor COPD heeft geen specifiek protocol. Hondenbezitters kunnen echter werken aan het comfortabeler houden van hun honden. Honden mogen niet buiten adem raken en mogen alleen worden uitgelaten tot hun tolerantieniveau. Ze moeten worden uitgelaten met een harnas in plaats van een halsband, voorzien van een vaporizer om bevochtigde lucht in te ademen en snel naar de dierenarts worden gebracht voor de behandeling van gaatjes en tandziekte. Obese honden moeten worden geplaatst op een door de dierenarts begeleid dieet en hun eigenaren moeten omgevingsirritanten minimaliseren zoals huisstof, dampen, chemische dampen en tabaksrook. De website Vet Connect adviseert: "Het is belangrijk dat eigenaren begrijpen dat chronische bronchitis, per definitie, een ongeneeslijke ziekte is, en volledige onderdrukking van al het hoesten een onbereikbaar doel is."