Huisdieren
Huisdieren
Als je een hondenbezitter bent, ken je je hond waarschijnlijk zeer goed. Je weet wanneer je huisdier gelukkig of verdrietig is, moe of humeurig. Je herkent kleine veranderingen in het gedrag of de routine van je hond. Deze dingen zijn goed om op te merken, omdat weigering om te eten of lethargie tekenen van een ziekte kunnen zijn. Het letten op het gedrag en het uiterlijk van je hond zal je vaak waarschuwen voor potentiële gezondheidsproblemen.
Deze veelvoorkomende bacteriële infectie wordt ook wel tracheobronchitis of "kennelhoest" genoemd. Veel honden krijgen deze besmettelijke infectie tijdens pensionering of verzorging in een kliniek. Bordatella veroorzaakt ademhalingsproblemen en verstoort de ademhalingsfunctie van de hond. Het wordt overgedragen via neusslijm en speeksel. Een hond die wordt getroffen door bordatella heeft vaak een loopneus. Het zal een droge hoest hebben en veel niezen. Als uw hond een milde geval heeft, zal het nog steeds eten en spelen. Echter, als het dier voedsel weigert, koorts krijgt en lethargisch wordt, kan de hond een ernstig geval hebben.
Als uw hond met zijn hoofd schudt en aan zijn oren krabt, hoeft dat niets te betekenen. Als uw huisdier zijn oren over de vloer wrijft en tegen voorwerpen, moet u erop letten. Als de hond een oorontsteking heeft, kunt u een scherpe, zwarte of gele afscheiding in de oren zien of ruiken, en de gehoorgang kan rood en gezwollen zijn. Deze symptomen zijn vaak aanwezig wanneer de infectie milde of matig is. Een ernstige oorontsteking, die zich in het binnenoor bevindt, kan ervoor zorgen dat een hond zijn gehoor verliest. Als de infectie de binnenoorzenuwen beïnvloedt, kan uw huisdier duizeligheid krijgen en willekeurige oogbewegingen vertonen.
Het parvovirus is nog een reden waarom honden alle aanbevolen vaccinaties moeten krijgen. Parvovirus is besmettelijk en wordt overgedragen via de ontlasting van aangetaste honden. Deze infectie kan dodelijk zijn. Symptomen bij volwassen honden doen zich misschien nooit voor, maar puppy's jonger dan 6 maanden hebben vaak bloedige ontlasting, diarree, ernstig braken en koorts.
Problemen met anaalklieren presenteren zich vaak met een aanstekelijke geur. Kleinere hondenrassen hebben over het algemeen meer problemen dan grotere honden, maar dit is een vrij veelvoorkomend probleem voor alle honden. De anaalklieren van een hond kunnen geïmpacteerd raken en een dikke, ruig afscheiding creëren. Omdat ze echter geïmpacteerd zijn, wordt de afscheiding niet vrijgegeven en veroorzaakt ongemak voor uw hond. Een veelvoorkomend symptoom, naast de slechte geur, is schurend over de vloer gaan. Uw hond kan zijn billen over de vloer slepen in een poging het ongemak te verlichten. Uw huisdier kan ook bijten of likken aan zijn achterkant. Als de anaalsakken geïnfecteerd zijn, zal het dier waarschijnlijk enige pijn hebben bij het urineren.