Huisdieren
Huisdieren
Tandproblemen komen vaak voor bij honden. Hoewel honden minder vaak gaatjes krijgen dan mensen, kan een ophoping van tandsteen langs de tandvleeslijn ervoor zorgen dat het tandvlees terugtrekt. Als gevolg hiervan kan de hond parodontale infecties ontwikkelen in hun carnassiale tanden die leiden tot de vorming van abcessen, die puszakjes onder de tandvleeslijn zijn. Deze pijnlijke aandoening kan ernstige ziekte veroorzaken als het onbehandeld blijft.
Hoewel elke tand gevoelig is voor tandproblemen, kan de vierde premolaar of carnassiale tand de meeste problemen veroorzaken vanwege de grootte. Deze tand bevindt zich in de bovenkaak. Het is groter dan de andere tanden en heeft drie wortels in plaats van slechts één. Wilde honden gebruiken deze tand om grote stukken vlees of bot te scheuren. Pet Education legt uit dat een carnassiale tandinfectie meestal de wortels van de tanden aantast in plaats van het blootgestelde gebied.
De symptomen van een abces zijn slechte adem, gezichtszwelling en een lekkage van pus die door de huid van het gezicht of de mond breekt. Aanvullende symptomen zijn tandverkleuring, mondbloeding en een onwil om iets knapperigs of hards te eten of te kauwen. Als de infectie wordt veroorzaakt door trauma aan de mond, kan een gebroken of beschadigde tand ook zichtbaar zijn. De hond kan ook aan zijn gezicht wrijven of alleen aan één kant van zijn mond kauwen. Volgens Pet Health and Care worden abcessen vaak veroorzaakt door een bacteriële infectie in het lichaam, zoals streptococcus of E. coli. De bacterie infecteert de wortel en snijdt de bloedverbinding af. Dit vernietigt het weefsel rond de tand en de tand wordt los. Het lichaam reageert op de invasie van bacteriën door witte bloedcellen te verzamelen, wat leidt tot de vorming van pus.
Een dierenarts kan abcessen of geïnfecteerde tanden diagnosticeren door een lichamelijk onderzoek en een bloedtest uit te voeren. Hij kan ook röntgenfoto's maken om te bepalen welke tand of tanden geïnfecteerd zijn. De hond kan worden verdoofd om het onderzoek en de behandeling te voltooien, vooral als het dier veel pijn heeft. De arts zal het pus of vocht dat de geïnfecteerde tand omringt, draineren. Dit zal de druk op de wortel verlichten en de infectie uit het lichaam draineren. De tand wordt meestal geëxtraheerd door deze in tweeën te snijden en eruit te trekken. Het geïnfecteerde weefsel moet mogelijk ook worden verwijderd om herinfectie te voorkomen. De tand kan ook worden behandeld met een wortelkanaalbehandeling, maar Pet Health and Care geeft aan dat dit proces duur is. De hond moet enige tijd na de extractie of wortelkanaalbehandeling antibiotica blijven gebruiken om alle sporen van infectie uit te roeien.