Huisdieren
Canine ziekte van Addison, of hypoadrenocorticisme, is een chronische aandoening die de bijnieren van een hond en het vermogen om corticosteroïden (een type hormoon) te produceren beïnvloedt. Een hond met de ziekte van Addison—ook wel een Addison-hond genoemd—moet op de lange termijn goed worden beheerd, omdat deze aandoening dynamisch is en de ziekte met de tijd neigt te evolueren, zelfs op dagelijkse basis. Daarom kan een hond die een maand succesvol wordt behandeld met een bepaald medicijn en dosering, de volgende maand een andere behandeling nodig hebben. De ziekte van Addison kan potentieel dodelijk zijn als het niet wordt behandeld of onjuist wordt behandeld, dus het is van vitaal belang dat eigenaren van Addison-honden regelmatig de symptomen controleren.
Begrijp dat er twee basis typen behandeling zijn voor een hond met de ziekte van Addison. De ene aanpak omvat het medicijn Florinef, dat de mineralo-corticoïden en de gluco-corticoïden vervangt—de twee typen corticosteroïden die ontbreken bij een hond met de ziekte van Addison. Florinef wordt het meest geleverd in pilvorm om de 12 uur. De tweede aanpak omvat het geven van Prednison, dat dient om de ontbrekende gluco-corticoïden een of twee keer per dag te vervangen. Om de ontbrekende mineralo-corticoïden van het lichaam te vervangen, wordt een tweede medicijn, Percorten-V, ook bekend als DOCP, om de 28 dagen geïnjecteerd. De laatste aanpak wordt vaak de voorkeur gegeven voor langetermijnbeheer, omdat het een nauwkeurigere controle mogelijk maakt van deze voortdurend veranderende aandoening. Voor een hond die moeite heeft met het beheer van Addison, stelt de combinatie van Percorten-V en Prednison een nauwkeurigere behandeling mogelijk, omdat de twee typen ontbrekende corticosteroïden worden vervangen door twee verschillende medicijnen in plaats van slechts één medicijn.
Houd er rekening mee dat honden met de ziekte van Addison nauwkeurig moeten worden gecontroleerd op stress. Stress verhoogt de behoefte van de hond aan corticosteroïden, daarom moet er extra medicatie (Prednison) worden gegeven in tijden van stress. Stress moet worden begrepen vanuit het perspectief van de hond. Stress kan het gevolg zijn van een bezoek aan de dierenarts, een ziekte, een letsel, een nieuw huisdier in huis, een nieuwe baby, een bezoeker in huis, een autorit, of zelfs een dag alleen thuis voor een langere periode. In tijden van stress zal de hond extra medicatie nodig hebben om het lichaam in staat te stellen om te omgaan. Zonder aanvulling kan het lichaam van de hond beginnen met een onbalans te ervaren die bekend staat als een Addison Crisis, wat nog meer stress op het lichaam legt en leidt tot een steile daling van de gezondheid die uiteindelijk kan leiden tot shock en dood.
Weet dat in de jaren na de diagnose, een hond met de ziekte van Addison om de zes maanden een onderzoek moet ondergaan om te bepalen of een wijziging in de medicatie dosering nodig is. Elektrolyt testen is een algemene test die wordt uitgevoerd bij Addison patiënten om te bepalen of de huidige medicatie dosering bijgesteld moet worden.
Onthoud dat gewicht op de lange termijn moet worden gecontroleerd om ervoor te zorgen dat de huidige medicatie dosering van de hond efficiënt is. Een verlies of toename van 5 lbs. vereist een wijziging in dosering. Controleer dus de gegevens van uw dierenarts om het gewicht van de hond ten tijde van de meest recente dosering berekening te bepalen. Weeg de hond vervolgens wekelijks. Als de hond meer dan 5 lbs. verliest of toeneemt, is het tijd om contact op te nemen met de dierenarts om te bepalen of een wijziging in de medicatie dosering nodig is. Dit is van vitaal belang bij sommige patiënten en niet zo essentieel bij anderen, aangezien sommige Addison-honden gevoeliger zijn voor kleine veranderingen en anderen minder.
Houd er rekening mee dat een gewicht logboek, dierenarts testresultaten, medicatie informatie en andere aantekeningen over de gezondheid van de hond moeten worden bijgehouden in een gezondheidsdagboek van de hond. Een ringmap met los papier is ideaal voor een honden logboek. Noteer wekelijks het gewicht en de algehele conditie van de hond. Noteer ook de datum en tijd van elk incident dat van invloed is op de gezondheid van een hond, samen met eventuele waarnemingen die op ziekte kunnen wijzen, zelfs als het niet direct verband lijkt te houden met de ziekte van Addison van de hond. Deze informatie is van vitaal belang bij het monitoren van de gezondheid van een hond en de informatie kan van vitaal belang zijn bij het diagnosticeren van problemen, vooral als een spoedbezoek aan de dierenarts nodig is.
Eigenaren van een hond met de ziekte van Addison moeten bekend zijn met de tekenen van een probleem met betrekking tot de ziekte van Addison. Tekenen van een Addison Crisis of Addison Schok kunnen (maar niet beperkt tot) omvatten: lethargie, blek tandvlees, slechte eetlust, braken, diarree, overmatig slapen, onwil om te lopen of te spelen, teruggeven van onverteerd voedsel, aanval en ineenzakken. Afwijkingen bij een hond met de ziekte van Addison moeten worden beschouwd als een medische noodgeval. Wacht niet tot de ochtend of tot het einde van een weekend als een hond met de ziekte van Addison er niet goed uitziet, omdat fysieke achteruitgang zeer snel kan optreden.
Leer wat normaal is voor uw hond. Wat is de normale hartslag van uw hond? Hoe ziet het tandvlees van uw hond eruit wanneer normaal? Begrijpen wat normaal is voor een hond helpt eigenaren afwijkingen te detecteren die op een ernstig probleem kunnen wijzen dat voortkomt uit de ziekte van Addison.