Labrador retrievers zijn gevoelig voor epileptische aanvallen, wat een moeilijk gezicht kan zijn voor elke hondliefhebber. Maar dierenartsen zeggen dat deze stoornis zeldzaam is en goed reageert op medicatie. Jij en je huisdier kunnen een lang en gelukkig leven samen leiden.
Genetische epilepsie
- Labrador retrievers behoren tot een aantal rassen die gevoelig zijn voor idiopathische epilepsie, een type epilepsie dat in families voorkomt en om onbekende redenen optreedt. De ziekte verschijnt doorgaans bij honden van 10 maanden tot 3 jaar oud, maar kan ook eerder of later beginnen. Het komt vaker voor bij reuen en is ernstiger bij jongere honden. Zodra je hond volledige epilepsie heeft, kan hij clusteraanvallen hebben elke een tot vier weken.
Andere oorzaken
- Labradors zijn berucht om dingen te eten die ze niet zouden moeten eten. Als je hond een aanval heeft, kun je ook controleren op andere tekenen van vergiftiging, waaronder diarree, braken, trillen en verlies van coördinatie. Aanvallen kunnen worden veroorzaakt door lage bloedsuiker, nier- en leverfalen, een vette lever of een virale of schimmelinfectie.
Symptomen
- Epileptische aanvallen gebeuren meestal 's nachts of vroeg in de ochtend wanneer je hond slaapt. Als je hond wakker is, zul je zien dat hij plotseling nerveus of verward lijkt, en hij zal of je aandacht zoeken of wegslinken en verstoppen. Wanneer de aanval inzet, kan je hond op zijn zij vallen en verstijven, zijn kaak klemmen, kwijlen, de controle over zijn blaas en darmen verliezen, huilen en met zijn poten peddelen.
Wat te doen
- Om hem veilig te houden, leg je een kussen onder zijn hoofd en houd je hem weg van water, trappen, scherpe voorwerpen of de randen van meubels. Het is een mythe dat huisdieren hun tong slikken tijdens aanvallen; houd je handen en andere voorwerpen weg van zijn mond. Maak aantekeningen voor je dierenarts, inclusief het tijdstip van de aanval, de datum en basisomstandigheden en eventuele spierbewegingen of abnormaal gedrag. Zoek spoedeisende medische hulp als de aanval langer dan 10 minuten duurt, als hij meer dan twee in 24 uur heeft gehad, of als er een andere begint voordat hij is hersteld van de vorige.
Na een aanval
- Blijf aan de zijde van je hond zodat hij een vriendelijk gezicht ziet wanneer hij weer bijkomt. Zodra de aanval stopt, zal je hond waarschijnlijk moe, bang en verward zijn. Geruststel hem met een rustige stem en bied hem water aan. Houd zijn gedrag in de gaten, wees voorbereid op struikelen, en houd je hond de komende half uur of zo weg van trappen.
Behandeling
- Praat zo snel mogelijk met een dierenarts als je epilepsie vermoedt, aangezien vroege behandeling de ernst van de ziekte kan verminderen. Medicatie, waaronder corticosteroïden, anti-epileptica en anticonvulsiva, kan helpen het aantal aanvallen te verminderen. Het voorschrift zal afhangen van het type epilepsie dat je hond heeft, evenals zijn leeftijd en algehele gezondheid. Houd gemediculeerde honden weg van water om per ongeluk verdrinken te voorkomen en houd het dieet van je hond in de gaten om gewichtstoename te voorkomen, een veelvoorkomende bijwerking.
