Huisdieren
Huisdieren
Hernia's kunnen bij honden optreden vanwege verschillende medische problemen. Van genetica tot trauma, een hernia kan een probleem zijn dat chirurgie vereist om te herstellen. Voor zwangere honden in het bijzonder, kunnen de risico's groter zijn en kunnen puppy's in gevaar komen.
Wanneer weefsel of een orgaan ontstoken raakt, kan het een scheur creëren in de spierwanden. Het weefsel of orgaan duwt door de scheur, waardoor een bult ontstaat; de uitstulpende massa wordt dan alleen beschermd door de huid. Dit is een hernia. Wat begint als een simpele hernia kan soms ontwikkelen tot een geknepen hernia. Dit gebeurt wanneer de buikwand de bloedtoevoer naar het uitstulpende orgaan afsnijdt, en kan leiden tot gangreen of weefselsterfte, genaamd necrose. Hernia's kunnen worden verergerd door zwangerschap bij honden - wat begint als een kleine hernia kan groeien naarmate de zwangerschap vordert. Hoe groter de hernia, hoe groter de kans dat het leven van de hond in gevaar kan zijn.
Twee veelvoorkomende typen hernia's bij honden omvatten navel- en lieshernia's. Navelhernia's vormen zich over de navel van het dier en bestaan uit zacht, vet weefsel. Lieshernia's treden op bij zwangere dieren en worden veroorzaakt door een opening tussen de buikwand en de spieren van de achterpoten. Net als navelhernia's, bestaan ze vaak uit vet weefsel, maar er is een risico dat de darmwand door de scheur schuift. Een kleine navelhernia is doorgaans niet levensbedreigend voor zwangere honden, maar hoe groter de hernia, hoe groter de gevaren. Lieshernia's zijn vaak levensbedreigend.
De enige manier om een hernia te behandelen is met chirurgie. De meeste dierenartsen zullen de hond tegelijkertijd steriliseren of castreren om verdere complicaties te voorkomen; aangezien het dier al onder narcose is, is het veel gemakkelijker om beide operaties tegelijk uit te voeren. Bij zwangere honden zullen dierenarts doorgaans de zwangerschap verwijderen tijdens het herstellen van de hernia en het steriliseren van het dier. Voor het welzijn van de hond en om te voorkomen dat hernia's worden doorgegeven, worden zwangerschappen doorgaans beëindigd. De dierenarts kan dan het weefsel in de hernia terugplaatsen en vervolgens de spierwand versterken, meestal met hechtingen.
Soms kan een hernia worden gediagnosticeerd tijdens de bronst of zwangerschap; volgens PetPlace.com, heeft oestrogeen het vermogen om de functie van bindweefsel te veranderen, wat een hernia kan veroorzaken. Bij een zwangere hond kan de baarmoederhoorn in de hernia worden getrokken en kan daadwerkelijk een of meer puppy's in de hernia trekken. Omdat de enige bescherming van de uitstulpende massa de huid is, kan dit zeer gevaarlijk zijn voor zowel de puppy's als de moeder.
Navelhernia's zijn erg veelvoorkomend bij zwangere honden. Hoewel dit een goedaardige vorm van hernia kan zijn, zullen dierenartsen eigenaren aanmoedigen om geen dieren te fokken als dit gebrek vóór de zwangerschap verschijnt, volgens VetInfo.com. Lieshernia's worden beschouwd als een erfelijke aandoening, dus eigenaren van honden met lieshernia's worden ook ontmoedigd om hun dieren te fokken.