Huisdieren
Huisdieren
Rugpijn treft niet alleen mensen, het treft ook de beste vriend van de mens. Compressie van de wervelkolom van een hond resulteert in aanzienlijke pijn en andere symptomen, zoals onvermogen te lopen, één of beide achterbenen slepen en een vreemde kromming van de rug. De behandeling varieert van massages en acupunctuur tot steroïdevoorschriften en chirurgie. Röntgenfoto's en CT-scans of MRI-onderzoeken worden soms gebruikt om een diagnose te bevestigen.
De wervelkolom van een hond bestaat uit schijven, wervels en zenuwen. De schijven absorberen schokken en laten de wervelkolom buigen. Bloedstolsels, tumoren, verwondingen en gescheurde schijven behoren tot de oorzaken voor het comprimeren van de wervelkolom, wat druk op het ruggenmerg uitoefent en de normale functie verstoort. De compressie kan zich uitbreiden tot de wervelzenuwen. De compressie kan plotseling optreden, met symptomen die binnen enkele minuten verschijnen, of langzaam, wat dagen, weken of maanden duurt naarmate de aandoening verergert.
Sommige ruggenmergschade – of het nu geleidelijk ontstaat door ziekte of onmiddellijk gebeurt vanwege een ongeval, zoals aangereden worden of beschoten worden – kan leiden tot volledige of gedeeltelijke verlamming. In de ernstigste gevallen kan de schade niet worden gerepareerd. In mindere gevallen kan chirurgie soms de wervelkolom repareren of een ledemaat amputeren dat alle gevoel is verloren. De ernst van de compressie kan worden gediagnosticeerd door een dierenarts, die medicijnen of chirurgie of beide zal voorschrijven. Doorgaans is de prognose niet goed voor honden die gevoel en pijnsensaties gerelateerd aan ruggenmergschade zijn verloren.
Intervertebrale schijfziekte treedt op wanneer het weefsel dat de schijven van elkaar en het ruggenmerg scheidt, degenereren en breken. Deze aandoening kan in ernstige gevallen verlamming veroorzaken. Cortison kan de hond helpen de aandoening te beheersen. Hoewel elk ras deze ziekte kan krijgen, omvatten honden die vatbaar zijn voor de aandoening standaard en miniatuur teckels en Pekingese. Symptomen kunnen strakke nekk spieren omvatten. In de vroege stadia kan het opsluiten van de hond de wervelkolom van nature laten genezen. Medicatie of chirurgie kan nodig zijn voor ernstigere gevallen.
Grote rassen zoals de Deense dog en Dobermanpinscher zijn vatbaar voor cervicale spondylomyelopathie, of wobbler syndroom, wat resulteert in progressief verlies van coördinatie van de achterbenen. De wervels in de nek hebben het ruggenmerg gecomprimeerd en beschadigd. Als de aandoening niet wordt behandeld, kunnen ook de voorpoten worden beïnvloed. Chirurgie wordt meestal aanbevolen om het probleem te corrigeren.
Grote rassen, met name Duitse herders, kunnen worden getroffen door chronische degeneratieve radiculomyelopathie (chronische myelopathie of CDRM), een uitputtende aandoening die resulteert in gedeeltelijke verlamming. Aangedane honden vertonen een gebrek aan coördinatie van de achterbenen. Dit vordert naar gedeeltelijke verlamming. Het controleren van het gewicht van een hond en het bieden van lichte, dagelijkse oefening om de spiertoon te verhogen kan helpen, maar CDRM lijkt niet te vertragen of om te keren met medische behandelingen.
Rust en het opsluiten van een hond met rugproblemen in een klein gebied kan helpen bij natuurlijk genezen. Honden die vrij kunnen rondlopen, lopen meer risico op ongevallen die hun rug kunnen beschadigen. Hoewel dierenartsen moeten worden geraadpleegd om de aard van het rugprobleem te diagnosticeren en behandeling aan te bevelen, kunnen hydrotherapie, fysiotherapie, acupunctuurbehandeling en massagebehandeling gunstig zijn.