Huisdieren
Huisdieren
Spinale spondylose staat onder veel andere namen bekend, waaronder spondylose, spondylose deformans, spinale artrose en zelfs simpelweg "botuitgroeisels." Canine spondylose kan de beweeglijkheid van de wervelkolom beperken en is veelvoorkomend bij grote hondenrassen.
Momenteel is de exacte oorzaak van canine spondylose onbekend. De aandoening kan te wijten zijn aan genetica, trauma of verschillende omgevingsfactoren die specifiek zijn voor elk hondenras.
Symptomen van canine spinale spondylose omvatten stijfheid van de rug, rugpijn, kreupelheid, spieratrofie en janken of piepen wanneer de rug van de hond wordt aangeraakt. In zeldzame gevallen kunnen neurologische problemen bestaan.
Om spinale spondylose bij een hond te diagnosticeren, kan de dierenarts verschillende tests uitvoeren. Deze kunnen een röntgenfoto, een myeloogram (een test voor compressie van de wervelkolom), force plate-analyse (een meting van gewichtstolerantie) en gewrichtsvloeistofanalyse (om onderscheid te maken tussen degeneratieve ziekte en infectieuze ziekte) omvatten.
Afhankelijk van de ernst van de aandoening kan de hond correctieve chirurgie, niet-steroïde ontstekingsremmers, pijnmedicatie, acupunctuur en fysiotherapie ontvangen.
Voor de meeste honden treedt spondylose op op hoge leeftijd. Dit leidt tot een goede prognose, omdat veel honden minder actief worden naarmate ze ouder worden, waardoor degenen die worden getroffen door spondylose een relatief goed leven kunnen blijven leiden.