Huisdieren
Huisdieren
Ruggenmergziekte is ook bekend als degeneratieve myelopathie. Hoewel de oorzaak onbekend is, verlamt of ontkracht de ziekte honden vaak. Naarmate het ruggenmerg degenereren, begint een hond de controle over verschillende functies in zijn lichaam te verliezen. Ruggenmergziekte kan elk ras hond en elke leeftijd treffen, hoewel oudere honden het vaakst door de aandoening worden getroffen.
Degeneratieve myelopathie treft het centrale zenuwstelsel van de hond. Naarmate het vordert, aanvalt het ook de cervicale en lumbale delen van de wervelkolom. Wanneer een hond ruggenmergziekte heeft, zullen zijn spieren beginnen te degenereren, en zal het een vreemde houding vertonen om te compenseren voor de verzwakte spieren. Er zullen ook veranderingen zijn in de spierreflexen van de hond. Wanneer de ziekte vordert, zal de hond volledige of gedeeltelijke verlamming in zijn benen ervaren. Honden met degeneratieve myelopathie verliezen ook de controle over darm- en blaasfuncties.
Dierenartsen weten niet wat de oorzaken van degeneratieve myelopathie zijn. Er is enige speculatie dat de ziekte erfelijk kan zijn, maar er is niet genoeg gegevens beschikbaar om een genetische link of een mutatie in een gen die leidt tot de ziekte volledig de schuld te geven. Klinische studies zijn gaande om een neiging bij bepaalde rassen te vinden om de ziekte te ontwikkelen. Honden zoals Duitse Herders, Poedels, Corgis, Boxers en Ierse Setters lijken meer kans te hebben om de ziekte te ontwikkelen.
Wanneer een dierenarts ruggenmergziekte vermoedt, zal hij eerst testen uitvoeren om andere aandoeningen uit te sluiten. Als degeneratieve myelopathie nog steeds wordt vermoed na deze testen, zal de dierenarts waarschijnlijk een MRI of computed tomography bestellen om naar het ruggenmerg te kijken. Soms zullen deze scans behandelbare aandoeningen onthullen, zoals samengedrukte schijven. In andere gevallen zal de dierenarts een lumbale punctie uitvoeren om het ruggenmergvocht op ontsteking te controleren. In veel gevallen zullen zich tijdens dit pakket testen andere aandoeningen voordoen, zoals abnormale weefselgroei, schijfziekte of andere orthopedische problemen.
De enige behandeling voor degeneratieve myelopathie is ondersteunende zorg. Het is belangrijk dat de hond beweegt, aangezien dit de verzwakking van zijn spieren kan vertragen. Het dieet van de hond moet ook worden gecontroleerd, aangezien overgewicht extra druk kan leggen op een al verzwakte rug. Dierenartsen schrijven geen medicijnen voor voor honden met degeneratieve myelopathie, en de algehele prognose is slecht.
De meeste honden zullen zes tot negen maanden na de diagnose verlamd zijn. Het is belangrijk om de hond te screenen op urineweginfecties en andere infecties. Het is ook belangrijk om een comfortabele plaats te hebben waar de hond kan rusten--en de locatie vaak te veranderen om decubituswonden te voorkomen. Zwemmen is een goede therapie, en een hond aan een harnas en kar bevestigen kan helpen bij de mobiliteit. Aangezien huidletsels kunnen ontstaan, is het ook belangrijk om het haar van de hond kort te knippen.