Huisdieren
Huisdieren
Honden zijn gevoelig voor huiduitslag, die acuut of chronisch, mild of ernstig kan zijn. De huid is het grootste orgaan en reageert op irriterende stoffen op een duidelijke manier. Oorzaken van huiduitslag bij honden zijn infecties door bacteriën en schimmels, een parasitaire besmetting of allergieën. Gelukkig kunnen al deze aandoeningen worden behandeld en genezen, maar de truc is om erachter te komen welke het probleem is.
Bacteriële infecties hebben vocht en warmte nodig om te gedijen, vandaar dat honden die zwemmen vaak geïnfecteerd raken. De huid van de hond wordt rood en er kunnen kleine puistjes verschijnen. Hij zal erg jeukend zijn, en krabben zal de puistjes laten barsten, waardoor een korst over hen ontstaat. Deze korst jeukt ook, dus de hond zal nog meer krabben. Uiteindelijk zal het krabben de huid beschuren, waardoor kleine snijwonden ontstaan die bacteriën een plek bieden om zich te vestigen, wat het probleem verergert. Een kuur met orale en topische antibiotica wordt gebruikt om dit type uitslag te behandelen.
Gist is een soort schimmel die altijd in kleine hoeveelheden op de huid aanwezig is, maar wanneer er iets verandert aan de huidoorstand, zoals een ziekte of allergie, benut de gist de nieuwe omgeving om zich te vermenigvuldigen en te gedijen. Gistinfecties worden gekenmerkt door droge, korstige “olifanten” huid en een onaangename geur, en kunnen erg jeukend zijn. Gistinfecties worden behandeld met een orale antischimmelmiddel in combinatie met een reeks baden met benzoylperoxide shampoo.
Ringworm is een andere soort schimmel die in de grond voorkomt. Een geïnfecteerde hond zal een verheven, ringvormige laesie hebben die zich in het centrum van lokale haaruitval bevindt. Orale en topische antischimmelmiddelen kunnen de laesie binnen een paar weken behandelen, maar ringworm is overdraagbaar op mensen en andere honden. Isolatie van de geïnfecteerde hond kan nodig zijn, of alle leden van het huishouden kunnen samen worden behandeld.
Er zijn twee soorten mange: demodectische mange, die erfelijk is, en sarcoptische mange, die besmettelijk is. Mange wordt veroorzaakt door mijten die op de huid van de hond leven en ernstig jeuk en plekkige haaruitval veroorzaken. Gevallen die zonder behandeling worden toegelaten om te vorderen, kunnen gaan ruiken en hebben de neiging om secundaire bacteriële of gistinfecties te herbergen. Afhankelijk van het type mange en het ras, de leeftijd en de algehele gezondheid van de hond, kan mange worden behandeld met een reeks injecties of anti-mijt dips.
Allergieën kunnen huidinfecties veroorzaken als reactie op alles van vlooien tot voedsel. Voedselallergieën hebben de neiging om seborrhoe te veroorzaken, een aandoening waarbij de huid van de hond te veel olie produceert en niet snel genoeg dode huidcellen loslaat. De cellen hopen zich op met olie ertussenin, wat jeukende, schilferige, korstige plekken op de huid en vlekkerige haaruitval veroorzaakt. Seborrhoe wordt behandeld met een dieetverandering en een reeks baden met anti-seborrhoeïsche shampoo. Honden die extreem gevoelig zijn voor vlooienbeten kunnen erger dan gebruikelijk jeuk en haaruitval ontwikkelen aan de basis van de staart. De enige behandeling voor vlooienallergie is een strikt vlooienbestrijdingsregime en baden met een kalmerende shampoo, meestal haver.