Huisdieren
Huisdieren
De meeste hondenbezitters moeten op een gegeven moment omgaan met braken bij hun huisdier. Het is een extreem veelvoorkomend gezondheidsprobleem bij honden, en kan worden veroorzaakt door een verscheidenheid aan zowel ernstige als lichte problemen. Als uw hond begint met braken, is het een goed idee om zo snel mogelijk een dierenarts te bezoeken om ervoor te zorgen dat het geen symptoom is van een ernstige ziekte. In veel gevallen kan thuisbehandeling echter voldoende zijn om het braken van uw hond te stoppen.
Braken is de krachtige uitwerping van de maaginhoud en de inhoud van de bovenste darm van een hond door de mond. Veel hondenbezitters verwarren braken met regurgitatie, wat het uitwerpen van voedsel uit de mond of slokdarm is. Zowel braken als regurgitatie kunnen direct na het eten van een hond of enkele uren later optreden. Echter, de maagspieren van een hond samentrekken gewelddadig wanneer hij braakt, wat niet gebeurt wanneer voedsel wordt gerugegeerd.
Wanneer honden meer dan eenmaal braken, kan er een ernstig probleem zijn dat diergeneeskundige zorg vereist. Bloed in het braaksel en droge braakbewegingen die niet leiden tot braken, kunnen ook aanwijzingen zijn van een ernstig gezondheidsprobleem. Braken bij honden dat gepaard gaat met koorts; een opgezwollen of opgeblazen buik; bleke of gele kaken; diarree; of pijn, vereist ook onmiddellijke diergeneeskundige interventie. Als uw hond heeft overgegeven en u gelooft dat hij een giftige stof heeft ingenomen, moet u ook onmiddellijk een dierenarts bellen. Daarnaast moeten puppy's die nog niet alle vaccinaties hebben ontvangen en braken ervaren, ook een dierenarts zien.
Canine braken wordt veroorzaakt door een verscheidenheid aan ziekten en fysieke problemen. Enkele eenvoudige oorzaken zijn voedselgevoeligheid, dieetveranderingen, bijwerkingen van medicijnen, reisziekte of eten uit de vuilnisbak. Braken kan ook optreden bij honden met maagzweren; bacteriële infecties; virale infecties zoals parvovirose, distemper of coronavirus; en darmparasieten zoals haakwormen. Gastritis, pancreatitis, darm- of nierobstructies en omkering van de maag kunnen ook braken veroorzaken. Daarnaast kan braken een symptoom zijn van een ernstig medisch probleem, zoals nierfalen, leverfalen, maag- of bovenste darmkanker, en andere tumoren in het hele lichaam. Honden die toxinen innemen, zijn ook vatbaar voor braken.
Om de oorzaak van het braken van een hond te diagnosticeren, bespreken dierenartsen de symptomen met eigenaren en voeren ze een lichamelijk onderzoek uit bij het dier. Verschillende feiten helpen dierenartsen hun diagnose te stellen, waaronder hoe plotseling de symptomen optraden; hoe het braaksel eruitzag; hoe vaak braken optreedt; of andere symptomen zoals koorts, pijn en diarree aanwezig zijn; en wat de medische geschiedenis van de hond is.
Tijdens een lichamelijk onderzoek controleert de dierenarts de temperatuur en het gewicht van de hond, evenals zijn hartslag en ademhalingsfrequentie. Ze kan de mond van de hond onderzoeken en langs de buik drukken op tekenen van gevoeligheid of opgeblazenheid. In sommige gevallen kunnen laboratoriumtests nodig zijn. Fecale flottatie of kweek kan worden uitgevoerd om te controleren op wormen of bacteriën. Bloed- en chemiepanelen kunnen ook worden gedaan, en röntgenfoto's kunnen worden gemaakt als tumoren of obstructies worden vermoed. Een echoscopie, colonoscopie of bariumonderzoek kan ook worden aanbevolen.
Antiemetica kunnen worden voorgeschreven om braken te verminderen. In de meeste gevallen zal uw dierenarts u aanraden om uw hond 24 uur lang geen voedsel te geven. Beperkte hoeveelheden water moeten worden gegeven om uitdroging te voorkomen. Na een dag vasten, moeten eenvoudig, saai voedsel zoals rijst of kip aan de hond worden gegeven. Als de hond niet opnieuw braakt, kan hij langzaam terugkeren naar zijn normale dieet.
Honden kunnen ook antibiotica krijgen voorgeschreven als er een bacteriële infectie aanwezig is of als er interne schade is ontstaan aan de maag of darm. Honden met darmwormen moeten ontwormd worden om ze van de parasieten te bevrijden, terwijl honden met virale infecties vaak intraveneuze vloeistoffen nodig hebben. Als de hond is gediagnosticeerd met een ernstige ziekte zoals kanker of leverziekte, kunnen chirurgie of andere geavanceerde behandelopties zoals chemotherapie nodig zijn.