Huisdieren
Huisdieren
Meningitis is een ontsteking van de hersenvliezen, de drie membranen die de hersenen en het ruggenmerg bedekken. Meningitis kan worden veroorzaakt door een virus, bacteriën, schimmels of een erfelijke afwijking van het immuunsysteem. Aseptische suppuratieve meningitis is een stam in die laatste groep. Per juni 2010 is er geen bekende oorzaak voor deze mutatie. Er zijn echter behandelingen die succesvol zijn geweest.
Vanwege het lichaamsbouw van een hond, zijn symptomen voor aseptische meningitis allemaal met elkaar verbonden. Als de hond alleen stijfheid vertoont, kan dit een vroege opkomst van artritis zijn. Echter, wanneer een stijve rug pijnlijk wordt en gepaard gaat met koorts, is het tijd om de dierenarts te bellen. Als deze symptomen lijken te verdwijnen en dan weer terugkeren, moet suppuratieve meningitis sterk worden vermoed, aangezien bekend is dat de symptomen heen en weer gaan.
Suppuratieve meningitis kan ook worden vermoed als deze soms pijnlijke symptomen zich ontwikkelen wanneer een hond nog wordt beschouwd als een puppy, tussen de drie en twaalf maanden oud.
Jonge honden die middelgroot tot groot zijn, zijn de typische prooi voor deze aandoening. Rassen die het vaakst zijn gediagnosticeerd, omvatten Labrador Retrievers, Golden Retrievers, Petit Basset Griffon Vendéens, Boxers, Weimaraners, Duitse Herders, Nova Scotia Duck Tolling Retrievers, Beagles en Berner Sennenhonden, hoewel het elk ras kan treffen. Berner Sennenhonden zijn het ras dat het vaakst wordt gediagnosticeerd met deze specifieke vorm van meningitis.
“De klinische tekenen van meningitis kunnen die van andere aandoeningen nabootsen,” volgens het artikel van PetWave over Suppuratieve Meningitis. Helaas biedt dit mogelijkheden voor verkeerde diagnose. Andere vormen van meningitis veroorzaakt door bacteriën of een virus kunnen worden vermoed, evenals andere multiple infectieuze oorzaken, zoals Rickettsia, ook wel Rocky Mountain Spotted Fever genoemd, of infectie veroorzaakt door parasieten.
Syringomyelie en Hydrocefalus zijn beide erfelijke aandoeningen, maar deze treffen meestal kleinere rassen. Ten slotte kunnen hersentumoren een sterke verdenking zijn, aangezien hersentumoren in de voorhersenen ook pijn en stijfheid van de nek kunnen veroorzaken.
Wanneer suppuratieve meningitis wordt vermoed, moet een hond een aantal tests ondergaan zodat de dierenarts tot een weloverwogen conclusie kan komen. Ten eerste zal een dierenarts een lichamelijk onderzoek en een reeks diagnostische beoordelingen uitvoeren om de algemene gezondheid van een huisdier te bepalen. De diagnostische tests zullen een urineonderzoek en een volledig bloedbeeld (CBC) omvatten. Deze tests zoeken naar afwijkingen, waaronder een hoog aantal witte bloedcellen en een laag bloedplaatjesgehalte. Zodra andere ziekten zijn uitgesloten, zal een grondig neurologisch onderzoek worden aangevraagd. Algemene neurologische afwijkingen moeten beperkt blijven tot ongemak in de nek en verkeerde plaatsing van de poten, ook wel proprioceptieve tekorten genoemd. Ten slotte zal een hersenvochtprik (CSF), onder algehele narcose, worden uitgevoerd om het vocht rond het centrale zenuwstelsel (CNS) te evalueren.
Sommige gevallen zijn licht en kunnen worden behandeld met orale medicatie, maar als de hond een ernstig geval van meningitis heeft, zal een dierenarts willen beginnen met medicatie via injectie. Suppuratieve meningitis, een cognitieve stoornis, wordt ook wel steroidresponsieve meningitis (SRMA) genoemd. Immuunonderdrukkende corticosteroïden, zoals prednison, worden voorgeschreven in een zeer hoge dosis van 2 tot 4 mg/kg per dag. Klinische tekenen zullen snel verdwijnen binnen 24 tot 48 uur, maar de steroïdebehandelingen moeten nog een andere 2 tot 4 weken worden voortgezet. Bijwerkingen van steroïden zijn verhoogde dorst, urineren, hijgen en honger. Zodra deze tijdsbestek is bereikt, kunt u beginnen met het langzaam afbouwen van de medicatie totdat de hond stabiel is op 1 mg/kg om de andere dag. Als na 4 tot 6 maanden de stabiliteit van de hond blijft op de verlaagde dosis, kan de dierenarts aanraden om de behandeling te stoppen. Wees voorzichtig en houd uw hond nauwlettend in de gaten. Recidieven treden op als u uw hond te snel van de medicatie haalt, en sommige honden moeten het leven lang op een lage dosis blijven om ernstige recidief te voorkomen.