Huisdieren
Huisdieren
De Bernese Mountain Dog, liefkozend een Berner genoemd, is een zachte reus uit Zwitserland. Ontstaan als een alles-in-één boerderij- en bewakingshond, wordt hij nu gewaardeerd als een loyale gezinshond. De grote driekleurige Berner is sterk genoeg om een kar te trekken, een van zijn oorspronkelijke taken. Hij heeft een korte levensverwachting en verschillende potentiële gezondheidsproblemen. Iedereen die overweegt een Bernese Mountain Dog aan te schaffen, moet onzorgvuldige fokkers vermijden en voorzichtig zijn bij het kiezen van een puppy.
De wortels van de Bernese Mountain Dog gaan terug naar de oude Molosser (mastiff-type) honden van Rome. Toen de invaderende Romeinse legers door Noord-Europa trokken, lieten ze enkele van hun honden achter. In Zwitserland werd de Bernese Mountain Dog ontwikkeld door de Romeinse mastiffs te kruisen met lokale boerderijhonden. Tegen de 1860's was de Bernese Mountain Dog een erkend ras. Gebruikt om vee te drijven, karren te trekken en hun grote formaat in te zetten als boerderijbewakingshond, gedijde de Berner totdat de landbouw meer gemechaniseerd werd. Honden waren niet langer nodig voor boerderijwerk. Het ras raakte bijna uitgestorven, maar een groep fokkers deed een poging om het ras te behouden. In 1908 werden Berners voor het eerst tentoongesteld op een Zwitserse honden show. Ze werden naar de Verenigde Staten gebracht in 1926 en erkend door de American Kennel Club in 1937.
De Bernese Mountain Dog is groot, met een schofthoogte tussen de 58 en 70 centimeter. Hij heeft een dikke vacht en opvallende zwarte, witte en roestkleurige kleuring. Er is geen gewicht standaard. Het is meestal evenredig met de hoogte. Reuen zijn groter en zwaarder bebot dan teven met een meer uitgesproken mannelijke uitstraling. Geen van beiden mag licht bebot zijn. Een stevig, landelijk uiterlijk is belangrijk voor beide seksen. De Bernese Mountain Dog behoort tot de werkgroep van de American Kennel Club (AKC). De volledige rasstandaard staat hieronder in de Resources sectie.
Omdat de hoofdfunctie van de Bernese Mountain Dog als veedrijver en bewakingshond was, is hij een onafhankelijke denker. Hij is een intelligente gezinshond. Hij is niet agressief of bijzonder territoriaal. De functie van een bewakingshond is om de familie te waarschuwen voor naderende vreemden. In tegenstelling tot een beschermingshond, houdt een bewakingshond meestal in na het afgeven van een alarm. Tegenwoordig is een Berner een toegewijde gezinshond, die uitblinkt in gehoorzaamheid, speuren en de meeste andere hondensporten.
Vanwege zijn formaat is een Bernese Mountain Dog geen goedkope hond om te bezitten. Hoewel de vacht nooit wordt geknipt of overmatig getrimd, is regelmatig borstelen een must om hem vrij te houden van klitten. Hij zal meer voedsel nodig hebben en over het algemeen hogere dierenartskosten. Een Berner vervent overvloedig twee keer per jaar. Veeleisende huishoudens kunnen dit storend vinden. Echter, hij is zacht, makkelijk te trainen en een relatief stille hond. Dat is waar zolang hij voldoende mentale en lichamelijke beweging krijgt elke dag.
Bernese Mountain Dogs zijn vatbaar voor verschillende aangeboren gezondheidsproblemen en een relatief hoog risico op sommige kankers. Hun gemiddelde levensverwachting is kort. Het is slechts zeven jaar. Elleboogdysplasie is zeer veelvoorkomend in het ras, net als heupdysplasie, maagtorsie, blindheid en auto-immuunziekten. Terwijl ethische fokkers werken om deze aandoeningen uit hun lijnen te fokken, is het een risico dat iedereen die een Berner overweegt zou moeten kennen. Deze aandoeningen kunnen niet alleen zeer duur zijn om te behandelen, maar ze kunnen ook een showcarrière verkorten en aanzienlijk hartzeer veroorzaken.
Om de kansen te maximaliseren om een fysiek gezond Bernese Mountain Dog te krijgen, moeten kopers elke fokker vermijden die niet actief haar honden laat zien en werkt. Alle fokhonden moeten worden getest op dysplasie en progressieve retina atrofie (PRA.) Honden die kanker, auto-immuunziekte of andere gezondheidsproblemen in de stamboom hebben, mogen niet worden gefokt. Bij het opvoeden van een Berner, voer een uitstekend dieet. Laat geen groeiende hond overgewicht krijgen, aangezien dit zwaar is voor de gewrichten. Een hond castreren voordat de lange been groei is afgerond kan de kans op beenkanker en gewrichtsproblemen verhogen. Wachten tot de pup is gegroeid op 14 tot 16 maanden leeftijd kan een goede strategie zijn. Overvaccinatie wordt in verband gebracht met sommige auto-immuunziekten. Een minimaal vaccinatieschema voor Bernese Mountain Dogs wordt aanbevolen.