Huisdieren
Huisdieren
Over de hele wereld zijn er verschillende soorten wilde honden, variërend van de Wasbeerhond van Azië tot de Bosjeshond van Zuid-Amerika. Er zijn de "paria honden," rassen die op de randen van menselijke populaties leven, waaronder de Carolina Dog van de Verenigde Staten en de Dingo van Australië. Daarnaast zijn er roedels van ooit gedomesticeerde honden -- verlaten huisdieren en hun nakomelingen -- die zijn teruggekeerd tot een wilde staat.
Honden, van de meest verzorgde poedel tot de wildste wolf, behoren tot de meest sociale dieren op aarde -- zo niet de meest sociale. De meeste hondenrassen leven in roedels, ze zorgen voor hun oude, jonge, zieke en gehandicapte. Ze zijn afhankelijk van elkaar bij het jagen op voedsel, het verzorgen van nieuwe nesten en het opvoeden van groeiende puppy's. Ze hebben georganiseerde sociale structuren en kiezen leiders onder zichzelf. Leiderschap wordt bepaald door de eerbied van de rest van de roedel. In de meeste roedels paren alleen de hoogst gerangschikte honden. Als voedsel overvloedig is, kunnen anderen ook paren. Sommige vormen zelfs monogame relaties met hun partners. Er is weinig gevecht tussen honden in roedels. Als een individu de hiërarchie van de roedel uitdaagt en faalt, is hij meestal vrij om de groep te verlaten en een nieuwe roedel te vormen.
Tot de werkelijk wilde honden ter wereld behoren de Kleine oorvos en de Bosjeshond van Zuid-Amerika, de Wasbeerhond en Dhole van Azië en de Afrikaanse Wilde Hond. Ook in deze categorie zou de coyote van de Verenigde Staten kunnen vallen, hoewel het ook als een "paria" kan worden geclassificeerd.
De Kleine oorvos is een middelgrote hond die in het Amazone regenwoud leeft. De kleur is over het algemeen roodgrijs tot zwart op zijn rug. Het heeft meestal een bosrijke staart en gedeeltelijk voetzemde poten.
De Bosjeshond leeft in de bossen en wetlands van Centraal- en Zuid-Amerika. Deze honden zien er meer uit als otters dan als honden. Ze brengen veel tijd in het water door en hebben langgerekte lichamen en korte poten. Ze zijn bruin met een korte snuit, korte staart en gedeeltelijk voetzemde voeten.
De Wasbeerhond leeft in bosgebieden van West-Europa, Rusland, China en Japan. Het ziet eruit als een wasbeer met vergelijkbare markeringen en lichaam. Wasbeerhonden zijn nachtactief en blaffen niet.
Dholes leven in bosgebieden van Oost-Azië. Met dikke vacht in kleuren van dieprood tot grijsbruin en geel, zijn hun staarten meestal zwart getipt. Dholes fluiten, miauwen en klikken om te communiceren.
De Afrikaanse Wilde Hond is te vinden in het grootste deel van Zuid-Afrika en de Sahara. Afrikaanse Wilde Honden hebben lange en dunne poten. Ze kunnen met een gemiddelde van 31 mijl per uur lange afstanden rennen. Kleuren zijn gepatroneerd in geelen, bruinen, zwart en wit. Roedels kunnen wel 100 leden tellen.
Coyotes komen voor in elke staat behalve Hawaï en zijn talrijk in Mexico en Centraal-Amerika. Hun territorium breidde uit vanuit het westen van de Verenigde Staten toen de rode en grijze wolf werd uitgeroeid. Coyotes kunnen in bijna elke omgeving gedijen en zullen zelfs op de randen van steden leven. Kleuren en grootte variëren, en coyotes zullen bijna alles eten. Coyotes zijn beroemd om hun gejank, hoewel ze ook knorren, blaffen, grommen en whinen.
Veel van de werkelijk wilde honden ter wereld worden geconfronteerd met toenemende bedreigingen door menselijke indringing in hun gebieden en habitatverlies. Ziekten zoals hondsdolheid en parvovirus decimeren ook hun populaties. Veel van de rassen lopen het risico uit te sterven.
Voor de Kleine oorvos bedreigt habitatverlies hun toekomst, aangezien ze alleen gedijen in gebieden die niet door mensen zijn verstoord. Ze worden beschermd in Brazilië en Peru en staan op de lijsten met bedreigde diersoorten van Brazilië en Colombia.
De Bosjeshond is zeldzaam maar wordt niet gejaagd. Inheemse volkeren hebben ze als huisdieren gehouden.
Wasbeerhonden worden gejaagd om hun bont en als voedsel. In Japan heeft de jacht de Wasbeerhond aan de rand van uitsterven gebracht.
De Dhole is bedreigd door afnemende prooi, verlies van habitat en jacht. Ze worden vergiftigd, gevangen, geschoten en hun holen worden vernietigd. Hondsdolheid en hondsdolheid eisen ook hun tol bij Dhole-populaties. De jacht op Dhole is verboden in Rusland, en ze worden beschermd in India.
Afrikaanse Wilde Honden worden bedreigd door habitatverlies en ziekten. Terwijl roedels ooit meer dan 100 leden telden, is het nu zeldzaam om roedels met meer dan 20 dieren te vinden.
Terwijl coyote-populaties zijn toegenomen, lopen ook deze honden bedreigingen. De nummer één oorzaak van de dood van coyotes is vallen, jacht en vergiftiging door mensen. Hondsdolheid en haakwormen eisen ook hun tol bij de dieren.
Paria honden omvatten de Carolina Dog van de Verenigde Staten, de Kanaänhond van Israël, de Nieuw-Guinese zingende hond en de Australische Dingo. De term "paria" komt uit India waar het aanduidde dat het om iemand van een lage kaste in de menselijke samenleving ging. Het werd ook ooit gebruikt om elk zwerf- of wilde hond te beschrijven; echter, de term is nu komen te staan voor een primitief natuurlijk hondenras. De meeste paria rassen planten zich maar eenmaal per jaar voort, zoals wolven dat doen. De meeste gedomesticeerde rassen planten zich twee keer per jaar voort. De Indiase paria hond wordt vaak INDog of Indiase Inheemse Hond genoemd. Paria honden zijn waarschijnlijk directe nakomelingen van de vroegste gedomesticeerde honden.
Sommige rassen van paria honden worden nu als huisdier gehouden. Anderen worden niet aanbevolen als huisdier, behalve door degenen die het meest ervaren zijn in het omgaan met honden.
Carolina Honden staan ook bekend als de Amerikaanse Dingo, Dixie Dingo en Inheemse Amerikaanse Hond. Ze worden gevonden in afgelegen gebieden van South Carolina en Georgia. De Carolina Dog lijkt enigszins op een loopras en heeft een lange nek, krachtige kaken, amandelvormige ogen en grote opstaande oren. Een korte vacht, met een dichte ondervacht, de kleur van de Carolina Dog varieert van dieprood tot crème.
De Kanaänhond is een middelgrote hond met een bosrijke staart. Met een dubbele vacht, kleuren variëren van effen zwart, bruin en wit naar patronen van wit, zwart en bruin. Een wilde hond in Israël, de Kanaänhond wordt nu door Bedoeïnen gebruikt om schapen te bewaken en te hoeden.
De Nieuw-Guinese zingende hond is klein tot middelgroot en ziet eruit als een vos. Met een vacht die lang kan zijn, zijn de honden gekleurd in rood met witte, zwarte of bruine markeringen. De honden variëren de toonhoogte van hun gejanken, vandaar hun naam. Inheems in Nieuw-Guinea, een gevangen fokprogramma probeert het ras te redden van uitsterving.
Dingo's komen voor in heel Australië en kunnen worden gevonden in sommige landen in Zuidoost-Azië. Ze leven in de buurt van menselijke populaties en foerageren naar voedsel. Dingo's zijn van middelgrote grootte en hebben een korte, dichte vacht die zandkleurig of rood is. Dingo's zijn monogaam en blaffen niet. Ze grommen, janken en whinen wel. Ze worden vaak als huisdier gehouden in Azië.
Wilde honden, voormalige huisdieren en de nakomelingen van voormalige huisdieren, kunnen worden gevonden bij bijna elke menselijke populatie. Alleen al in Los Angeles zijn er naar schatting 50.000 zwerfhonden. Na orkaan Katrina steeg de schatting in New Orleans tot 120.000 zwerfhonden.
Wilde honden leven op de randen van de samenleving, foerageren naar voedsel en onderdak.
Sommige reddingsorganisaties bevorderen het vangen en revalideren van wilde honden om huisdieren te worden. Anderen adviseren dat de beste aanpak vang-steriliseer-terugzetten is.
Bij vang-steriliseer-terugzetten wordt redders geadviseerd om stations op te zetten waar honden kunnen eten, onderdak te bieden en de dieren te steriliseren om voortplanting, rondzwerven en vechten te stoppen. De honden kunnen ook worden verplaatst naar een omheind gebied waar voedsel, water en onderdak kunnen worden geboden.