Huisdieren
Huisdieren
Raabiës is een gevaarlijke infectie die de hersenen aantast. De resulterende ziekte is altijd dodelijk, dus vaccinatie van alle dieren die de ziekte kunnen overdragen is in de meeste staten verplicht. Het rabiësvaccinatieprotocol helpt deze ernstige ziekte te bestrijden.
Raabiësvaccins zijn slechts een van de vele reguliere vaccins voor huisdieren, vee en mensen. Echter, het is de enige die wettelijk verplicht is. Het is het belangrijkste vaccin om te geven vanwege de impact van infecties en de mogelijkheid dat het wijdverspreid wordt. Andere ziekten zijn meestal beperkt tot specifieke soorten--zelfs als dezelfde ziekte bij verschillende dieren voorkomt, kruist het niet tussen hen. Bijvoorbeeld, zowel honden als katten kunnen parvovirus krijgen, maar ze kunnen het niet van elkaar krijgen, het is specifiek voor elke soort, en het belangrijkste is dat het niet zoonotisch is voor mensen. Raabiës is echter besmettelijk door contact en is niet soortspecifiek.
Gevaren bestaan voornamelijk van wilde dieren die niet, en niet, eenvoudig kunnen worden beschermd. Vossen, coyotes, wasberen, stinkdieren en vleermuizen vertegenwoordigen het hoogste risico voor mensen en huisdieren vanwege hun meestal nabijheid aan menselijke habitats.
Elk warmbloedig zoogdier kan rabiës oplopen door de beet van een geïnfecteerd dier. In zeldzame gevallen kan het via de lucht gaan, maar meestal alleen waar hoge concentraties uitwerpselen van geïnfecteerde dieren bestaan, zoals vleermuizengrotten. Honden, katten en mensen zijn minder vatbaar voor het rabiësvirus dan andere zoogdieren, en aangezien er een regulier vaccin is, krijgen honden en katten zelden de ziekte. Mensen daarentegen lopen meer risico omdat een humaan rabiësvaccin niet beschikbaar is voor regelmatig gebruik. Er is een humaan rabiësvaccin ontworpen voor degenen die een hoog risico lopen op de ziekte, zoals natuurbeschermers en dierenartsen. Echter, het meest voorkomende protocol voor mensen is onmiddellijke vaccinatie na blootstelling om te voorkomen dat de ziekte toeslaat.
Een eerste rabiësvaccin wordt gegeven aan puppy's tussen de 3 en 6 maanden oud, en kittens tussen de 2 en 6 maanden. Het is het beste om het apart te geven zonder andere vaccinaties om het dier de meeste tijd te geven om aan te passen en te herstellen. Op 1 jaar krijgt het volwassen dier een herhalingsvaccin, en daarna jaarlijks of om de twee jaar.
De meeste staten hebben rabiësvaccinatiewetten. Honden- en katteneigenaren moeten bewijs van vaccinatie van hun dierenarts overleggen om hun huisdier te registreren. Sommige staten staan een twee- of driejaarlijks vaccin toe, terwijl anderen een jaarlijkse vaccinatie in elk geval eisen. Het is belangrijk om de wetten van uw staat te kennen om er zeker van te zijn dat u voldoet. Sommige staten eisen dat rabiësprikken worden gegeven op 3 maanden leeftijd, anderen staan tot 6 maanden toe voor het eerste vaccin.
Raabiës kan enkele weken tot maanden incuberen en waarneembaar zijn, dus neem nooit aan dat een onbekend dier veilig is alleen omdat het er normaal uitziet.