Huisdieren
Huisdieren
RaBIES is een virale ziekte bij zoogdieren, die dodelijk is als het onbehandeld blijft. Het kan worden overgedragen door de beet van een geïnfecteerd dier. Volgens de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) komen de meeste jaarlijks gemelde gevallen voor bij wilde dieren zoals wasberen, stinkdieren, vleermuizen en vossen. Het rabiësvirus valt snel het zenuwstelsel aan, waardoor het dier sterft. Een eenvoudig vaccin kan uw puppy beschermen en voorkomen dat hij het virus overdraagt aan een ander mens.
De beste manier om rabiës bij uw puppy te voorkomen is met vaccinatie, meestal gegeven op 12 tot 16 weken leeftijd. Een boosterinjectie wordt gegeven op eenjarige leeftijd. Op tweejarige leeftijd kan de hond het driejarige vaccin krijgen, dat zeer effectief blijkt te zijn. Dit is ook veel gemakkelijker voor de eigenaar. Na vaccinatie geeft de dierenarts een halsbandtag aan de hond met een nummer, dat certificeert dat de hond het vaccin heeft ontvangen. Alle staten vereisen rabiësvaccinaties voor honden, maar tot de helft van alle honden wordt niet gevaccineerd. De meeste pension- en trimsalons zullen geen honden onderbrengen zonder geldig bewijs van vaccinatie.
Een puppy die wordt gebeten door een dier met actieve rabiës kan door een of meer van verschillende stadia gaan. De gemiddelde incubatietijd bij honden is drie tot acht weken, maar kan tot zes maanden duren. De eerste fase, de prodromale, duurt meestal twee tot drie dagen. De hond kan nerveus of angstig lijken, met agressieve honden die vaak vriendelijk en tam overkomen. Vriendelijke honden kunnen verlegen of prikkelbaar worden. De meeste honden zullen constant de beetplaats likken.
De furieuze fase duurt normaal gesproken een tot zeven dagen. Gedurende deze tijd kan de puppy prikkelbaar en rusteloos worden en gaan zwerven. Als ze in een kooi of omheining zit, kan de puppy beginnen te bijten of haar omheining aanvallen. Het dier kan gedesoriënteerd raken en aanvallen krijgen.
Deze fase kan elk moment na de prodromale of furieuze fase optreden. Het verschijnt normaal gesproken twee tot vier dagen nadat de eerste tekenen beginnen. Aangedane zenuwen in het hoofd en de keel veroorzaken dat de hond kwijlt als gevolg van onvermogen om te slikken. Naarmate de verlamming zich naar het diafragma verspreidt, kan de ademhaling diep en moeizaam worden. De puppy wordt zwakker, ontwikkelt ademhalingsfalen en sterft.
De enige huidige definitieve manier om rabiës te diagnosticeren is door autopsie van het hersenweefsel. Zodra de hond tekenen van de ziekte begint te vertonen, kan behandeling met rabiësvaccinatie worden geprobeerd; echter, het is extreem zeldzaam dat een hond de infectie overleeft.
De beste manier om rabiës bij uw puppy te voorkomen is door het voorgestelde vaccinatieritme van uw dierenarts te volgen. Als uw puppy buiten leeft, houd hem dan in een omheind gebied om de mogelijkheid van een ontmoeting met een geïnfecteerd dier te minimaliseren. Let op eventuele gedragsveranderingen en meld het onmiddellijk aan uw dierenarts als er iets niet klopt.