Huisdieren
Huisdieren
Als je merkt dat je hond urine verliest, op ongeschikte plaatsen plast, in zijn slaap plast of anderszins niet in staat is zijn urinering te controleren, dan kan hij incontinent zijn. Echter, veel aandoeningen zullen symptomen veroorzaken die op incontinentie lijken, maar goed behandelbaar zijn. Praat met je dierenarts over de problemen van je hond voor de beste behandelingsaanpak.
Sommige honden worden geboren met een aangeboren afwijking die incontinentie veroorzaakt. De meest voorkomende aangeboren afwijking is een ectopische ureter, wat ertoe leidt dat puppy's urine verliezen. Siberische Huskies worden het vaakst getroffen. Daarnaast kunnen oudere honden incontinent worden. De spieren die de urine in de blaas vasthouden kunnen verzwakken, of sommige honden worden dement en niet bewust dat ze urine verliezen.
Je dierenarts zal waarschijnlijk een urinemonster nemen en een bacteriële kweek doen om te testen op infectie. Andere factoren die kunnen helpen bepalen of je hond werkelijk incontinent is, omvatten leeftijd, eerdere operaties, medicatie, hoeveel water de hond drinkt, andere symptomen (zoals neurologische symptomen of zwakte), en of de hond normaal kan plassen. Bloedtesten, röntgenfoto's en echografieën kunnen ook worden gebruikt om te helpen bij de diagnose.
Voor puppy's die geboren zijn met een ectopische ureter, kan chirurgie de aandoening corrigeren. Training kan helpen de gewoontes van honden te corrigeren die vanwege een gedragsprobleem op ongeschikte plaatsen plassen. Sommige dierenartsen zullen medicamenteuze therapie aanbevelen voor incontinentie. Estrogeen, efedrine en fenylpropanolamine kunnen helpen de spanning van de spieren die de urine in de blaas vasthouden te verhogen, volgens de Washington State University.
Hondereigenaren zouden incontinentie kunnen verwarren met ziekten die ervoor zorgen dat de hond vaak plast, of zelfs met onderdanige urinatie. Volgens de Washington State University, "Onderdanige urinatie treedt op wanneer een hond onderdanig gedrag vertoont tegenover een persoon of een andere hond." Als dit het geval is, zal een hond vaak op zijn rug rollen en plassen. Blaasinfecties veroorzaken ook een sterke drang om te plassen, resulterend in dat de hond op abnormale plaatsen plast of zeer vaak. Dit is geen incontinentie omdat de hond weet dat hij plast. Honden die lijden aan gedeeltelijke blokkade van de urethra (van een tumor of steen) kunnen hun blaas niet volledig legen. De blaas kan zo groot worden (door urine die zich opbouwt) dat sommige kunnen lekken rond de blokkade, wat als incontinentie zal verschijnen.
Als je hond als werkelijk incontinent is gediagnosticeerd, vraag je dierenarts naar de ernst en wat je nodig zult hebben om voor je hond te zorgen. Sommige honden – bijvoorbeeld die met een ruggenmergletsel of die dement zijn – moeten mogelijk een luier dragen. Sommige hebben zelfs handmatige darm- en blaaslediging nodig. Je dierenarts leert je hoe je deze procedures uitvoert, indien nodig. Je zult waarschijnlijk je hond elke vier tot zes uur moeten helpen, aangezien het laten zitten van een vuile luier de kans op infectie verhoogt. Je wilt misschien de vacht rond de genitaliën van de hond scheren om het gebied schoon en vrij van irritatie te houden.