Huisdieren
Incontinentie bij honden komt vrij vaak voor, ondanks de lange uren zindelijkheidstraining als puppy. Het komt vaker voor bij teven, 1 op de 5 volgens een artikel geplaatst op Dog Aware, en nog vaker bij gesteriliseerde teven. Incontinentie kan om verschillende redenen optreden en kan op verschillende manieren worden behandeld.
Ectopische ureters - Dit is een aangeboren afwijking bij jonge teven waarbij de 2 ureters verkeerd uitgelijnd zijn. Ze omzeilen de blaas en brengen de urine direct van de nieren naar de urethra of vagina, waardoor een puppy urine verliest. Dit komt het meest voor bij Siberische Huskies, maar kan ook voorkomen bij andere rassen zoals Labrador Retrievers en Collies. Ectopische ureters kunnen worden gediagnosticeerd met behulp van een kleurstofonderzoek van de blaas om te observeren hoe de kleurstof wordt uitgescheiden.
Vulvovaginale stenose - Dit is nog een andere aandoening waarbij de vagina versmalt nabij de urethrale opening, waardoor urine ophoopt en zich in de vagina ophoopt.
Sterilisatie-incontinentie - Dit wordt ook wel hormoonresponsieve incontinentie genoemd. Het treedt op bij teven die hun eierstokken hebben laten verwijderen om te voorkomen dat ze fokken. Dit kan lang nadat een tevin is gesteriliseerd beginnen en wordt beschouwd als de nummer een oorzaak van incontinentie bij honden.
Bij sterilisatie-incontinentie zal een hond urine verliezen tijdens het slapen, omdat de sluitspier in rust is. Echter, wanneer ze wakker is, zal ze normaal urineren. Een studie gepubliceerd in DVM Magazine in 2006 toonde aan dat sterilisatie vóór de eerste loopslag bij grote rassen honden het incontinentietarief met iets meer dan de helft liet dalen (van 18 procent naar 9,7 procent), maar tegelijkertijd nam de ernst toe.
Lichamelijke verzwakking - Verzwakking van het lichaam is een veelvoorkomend leeftijdsgerelateerd feit. De sluitspier die urine in de blaas houdt, kan inefficiënt worden en de hond zal incontinent worden.
Ziekten - Een ziekte die ervoor zorgt dat een hond meer urine produceert dan normaal, polyurie, is een veelvoorkomende ontwikkeling bij senior honden. Wanneer de tevin niet is gesteriliseerd, gaat polyurie vaak gepaard met pyometra, een aandoening waarbij bacteriële vloeistoffen zich in de baarmoeder verzamelen en muteren tot een abces. Deze ontwikkelen zich doorgaans 2 tot 3 weken na een loopslag.
Wanneer een verzwakt lichaam samenkomt met een urinewegziekte en een volle blaas, is het resultaat incontinentie.
Omdat incontinentie bij teven meestal optreedt in combinatie met een urineweginfectie, wordt deze behandeld met antibiotica. Zodra deze comorbiditeit is geëlimineerd, zal het hoofdprobleem worden aangepakt.
Een tevin zal oestrogeensupplementen nodig hebben als de incontinentie op hormonen gebaseerd is. Aangezien gesteriliseerde teven geen oestrogeenhormonen meer produceren, is het aanspannen van de blaasspieren nodig. Diethylstilbestrol zal in dit geval worden voorgeschreven.
Phenylpropanolamine is ook een veelvoorgeschreven medicijn voor incontinentie bij teven. Het is niet-hormonaal en helpt door de urethraspier te stimuleren en de sluitspier te verstevigen.
In het geval van ectopische ureters, zodra het probleem is ontdekt, kunnen de ureters chirurgisch naar de juiste locatie worden verplaatst, of, in andere gevallen, heeft de bijbehorende infectie de nieren zozeer beschadigd dat er een amputatie van een van de geïnfecteerde nieren nodig is.