Huisdieren
Huisdieren
Degeneratieve schijfdysplasie is ook bekend als intervertebrale schijfziekte, degeneratieve schijfziekte of uitgeschoven schijf. De aandoening treedt de ruggemerg in bepaalde hondenrassen. Teckels, cocker spaniels en poedels lopen een hoog risico om de aandoening te ontwikkelen. Volgens de website Pawprints & Purrs is deze ziekte een progressieve achteruitgang van de buitenschil van de wervelschijf. Een geruptureerde schijf kan leiden tot pijn en paralyse.
Tussen elke wervel in de ruggengraat van een hond zit een kussen, een schijf genoemd. Elke schijf bestaat uit een dikke schil aan de buitenkant en een zacht deel aan de binnenkant. Bij degeneratieve schijfziekte verslechtert de buitenkant van de schijf en lekt het binnenste deel uit. Dit heet een ruptuur. Binnen de wervelkanaal wordt het ruggemerg ingeklemd. Het resultaat is extreme rugpijn en paralyse.
De symptomen van een hond zullen variëren afhankelijk van of de ruptuur in de nek of rug is opgetreden. Als de ruptuur in de nek is, kan de hond gevoelig zijn wanneer zijn nek aangeraakt wordt. Hij kan alsof hij geen energie heeft, en wil niet bewegen of spelen. Als de aandoening gevorderd is, kan hij ook zijn achterpoten slepen. Als de ruptuur in zijn rug is, kan hij een gebogen rug hebben of alsof hij niet wil dat zijn rug aangeraakt wordt. In gevorderde stadia van de ziekte kan de hond de controle over zijn blaas of darmen verliezen of alsof hij geen gevoel in zijn achterlijk heeft, volgens het Dachshund Network.
Een dierenarts zal je vragen over de geschiedenis van rugpijn van de hond of over eventuele letsels. Zij zal de hond onderzoeken en kan een myelogram uitvoeren. Volgens Pawprints & Purrs, injecteert de dierenarts bij een myelogramprocedure een kleine hoeveelheid radioactieve kleurstof in de wervelkanaal van de hond. Bij röntgenfoto's zal ze de kleurstof als een lijn rond het ruggemerg zien. Als de lijn een breuk vertoont, ervaart de hond problemen in dat gebied van de rug.
Als alleen milde symptomen aanwezig zijn, zal de dierenarts een anti-inflammatoir medicijn zoals prednison voorschrijven, volgens de website Pet Education. Dit medicijn helpt de zwelling en ontsteking te verminderen. De dokter kan ook pijnstillende medicatie voorschrijven. Chirurgie kan nodig zijn als de aandoening gevorderd is of als de hond meerdere schijfrupturen heeft ervaren.
Als de chirurgie van de hond binnen 12 uur na verlamming wordt uitgevoerd, heeft hij een 50 tot 75 procent kans om weer te lopen, volgens de website Vet Surgery Central. Als hij nog gevoel had toen de chirurgie werd uitgevoerd, heeft hij een 90 procent kans om weer te lopen. Sommige honden herstellen nooit het gebruik van hun achterpoten. Voor deze honden kan een K-9 wagentje (een speciaal wagentje dat aan een gedeeltelijk verlamde hond kan worden bevestigd) helpen om meer mobiliteit te genieten.