De College of Veterinary Medicine van de Washington State University definieert een epileptische aanval als “een paroxystische, tijdelijke verstoring van de hersenfunctie met een plotselinge aanvang, die spontaan ophoudt en de neiging heeft terug te keren.” Epileptische aanvallen bij honden hebben veel oorzaken; de meest voorkomende is een erfelijke aandoening die bekend staat als “idiopathische epilepsie.” Het meemaken van een epileptische aanval bij uw hond is een angstige ervaring, maar het herkennen van de symptomen en het monitoren van de episoden helpt uw dierenarts de beste behandeling voor uw huisdier voor te schrijven.
Prodroom
- Volgens de Amerikaanse Medische Vereniging is prodroom “een vroeg waarschuwingssymptoom van ziekte.” Het gaat vaak uren, of mogelijk dagen, vooraf aan de daadwerkelijke aanval. Prodromen kunnen een fysieke of visuele sensatie zijn, of een verandering in humeur of gedrag. Mensen staan erom bekend prodromen te ervaren voorafgaand aan een aanstaande aanval, vaak gekenmerkt door hoofdpijn, slapeloosheid of emotionele bewustzijn. Honden al dan niet prodromen ervaren. Veel eigenaren geloven van wel, gebaseerd op hun eigen waarnemingen van het gedrag van hun honden.
Aura
- Een “aura” kan minuten tot uren voor een aanval optreden en signaleert het begin. Verschillende honden vertonen verschillende tekenen, maar veelvoorkomende zijn: rusteloosheid, nerfzuchtigheid, beven, whining, rondlopen, likken, speekselvloed, blaffen, genegenheid, bezorgdheid, ronddwalen, verstoppen, hysterisch rennen en angst. Hoewel sommige dierenkundige professionals beweren dat de aura meestal niet zichtbaar is, zijn veel hondenbezitters die de aanvallen van hun hond nauwlettend volgen het hier niet mee eens.
Ictus
- De daadwerkelijke aanval staat bekend als de “ictale periode.” Volgens Ned Patterson, D.V.M. en epilepsie-onderzoeker aan de Universiteit van Minnesota, “is dit een plotselinge gebeurtenis met onvrijwillige toename van spierspanning (tonus) en/of beweging (clonus: zoals peddelen). Dieren kunnen ook abnormale sensaties of gedrag vertonen, dat meestal seconden tot minuten duurt.” Uw hond verliest het bewustzijn gedurende deze periode en zal waarschijnlijk op zijn zij vallen. Zijn gezicht kan trekken en hij kan geluiden maken. Honden plassen, kwijlen en ontlasten zich vaak tijdens een aanval.
Postictus
- De postictale fase is de herstelperiode en kan van minuten tot uren duren na afloop van een aanval. Volgens Patterson kan deze periode “ongebruikelijk gedrag, desoriëntatie en neurologische tekorten omvatten.” Uw hond kan ook rusteloos lijken en kan lijden aan tijdelijke blindheid, zonder doel door het huis dwalen en tegen dingen aanlopen. Hoewel uw hond bewust is gedurende deze fase, is hij meestal niet functioneel. Sommige honden zijn volledig uitgeput na een aanval en liggen misschien in uw armen, volledig onresponsief.
Overwegingen
- Indien mogelijk, probeer uw hond zo veilig mogelijk te houden terwijl hij een aanval heeft door harde of scherpe geluiden te verminderen en andere honden of mensen uit de omgeving te verwijderen. Dit kan mogelijk zijn als hij tekenen vertoont in de prodroom- of aurastadium, wat u tijd kan geven om hem te vinden, te creëren of naar een veilige zone te brengen. Noteer de tijd en hoe lang de aanval duurt. Hoewel meningen verschillen, troosten sommige huisdierbezitters hun hond tijdens een aanval door rustig met hem te praten en een nabije fysieke aanwezigheid te handhaven.
