Huisdieren
Huisdieren
Larynxparalyse, een probleem met de zenuwen en spieren die de larynx (stemkast) bij honden controleren, kan leiden tot moeilijkheden bij vocaliseren, eten of ademen. Het is geen ongewone aandoening, maar het is gemakkelijk te overzien. Het kan erfelijk zijn, kan zich ontwikkelen als onderdeel van een ziekteproces of kan het resultaat zijn van een geleidelijke degeneratieve proces met ouderdom. Larynxparalyse kan behandeld worden als het herkend wordt.
De larynx, of stemkast, is een orgaan aan de achterkant van de keel bestaande uit twee vouwen van kraakbeen en hun controlerende spieren en zenuwen. De vouwen trillen samen om te blaffen en te knurren, maar worden open gehouden voor ademen en eten (let op dat het onmogelijk is om tegelijkertijd te blaffen en te eten). Als de zenuwen die de spieren van de larynx controleren beginnen te falen, kunnen de vouwen niet goed openen, wat de luchtweg en de slokdarm obstructeert. Dit heet larynxparalyse. Het kan de kwaliteit van het leven schaden en kan leiden tot een potentiëel levensbedreigende noodsituatie.
Symptomen zijn verlies van of verandering in stem, zoals heesheid; hoesten of kauwen, vooral na het eten; en moeite met oefenen. De problemen zijn typischerwijs erger tijdens vochtig weer, tijdens oefening en als de hond overgewicht heeft.
Uw dierenarts zal een grondig fysiek onderzoek uitvoeren, een volledig bloedtelling en urine-analyse om eventuele onderliggende ziekten zoals hypothyreoidisme of kanker op te sporen. Als uw dierenarts larynxparalyse verdenkt, zal zij uw hond sederen en de larynx controleren ofwel door ernaar te kijken met een gelichte scoop of door het te visualiseren met een echoprobe om te zien of het volledig open gaat wanneer uw hond inademt.
Een specialist kan larynxparalyse behandelen door een operatie genaamd laryngoplastie. Met uw hond onder algemene narcose, zal de chirurg meestal één, maar soms beide vouwen van de larynx hechten, zodat de larynx open blijft. Dit houdt de luchtweg en de slokdarm open, zodat de hond beter kan ademen en eten, de hoest kan verminderen en de hond een normaal activiteitsniveau kan hervatten.
Elk ras op elke leeftijd kan larynxparalyse ontwikkelen, maar het is meest voorkomend bij oudere, grote rassen zoals Labrador en Golden Retrievers, Sint Bernhards, buldoggen en bull terriers. Rassen waarin de aandoening erfelijk kan zijn, kunnen vroeg in het leven tekenen van de stoornis vertonen. Deze rassen zijn Bouviers des Flandres, Siberische huskies en Dalmatieren.