Canine osteosarcoom verwijst naar maligne bot tumoren die bij honden worden gevonden. Specifiek wordt axiale osteosarcoom gekenmerkt door tumoren in het axiale skelet, met inbegrip van wervels, ribben, bekken en schedel.
Voorkomen
- Hoewel osteosarcoom meestal grotere honden treft, is axiale osteosarcoom vaker bij honden van kleine rassen. Axiale osteosarcoom maakt een klein percentage uit van het totale aantal gevallen van canine osteosarcoom.
Bijdragende factoren
- Verschillende factoren dragen bij aan osteosarcoom en axiale osteosarcoom, waaronder ioniserende straling, chemische carcinogenen, vreemde lichamen (zoals metalen implantaten) en bestaande skeletafwijkingen (zoals plekken van geheelde fracturen).
Symptomen
- Een scala aan symptomen kan gepaard gaan met canine axiale osteosarcoom, waaronder kreupelheid, zwelling naarmate de grootte van de tumor toeneemt en pijn. De pijn kan andere problemen veroorzaken, zoals prikkelbaarheid, gewichtsverlies, agressie, whining, slapeloosheid en verminderde interesse in wandelen of andere oefening.
Diagnose
- De evaluatie van een hond met vermoed axiale osteosarcoom omvat doorgaans een uitgebreid lichamelijk onderzoek, bloedonderzoek, röntgenfoto en biopt.
Behandeling
- Vanwege de locatie van de meeste axiale osteosarcoom tumoren is een volledige chirurgische verwijdering (excisiebiopt) vaak onuitvoerbaar. Microscopische tumorcellen blijven achter, wat het risico op lokale recidief verhoogt. De meeste honden met axiale osteosarcoom tumoren zullen 4 tot 5 maanden overleven en zullen doorgaans tumorrecidief op dezelfde plek ervaren. De behandeling richt zich op het verbeteren van de tumorcontrole, evenals de kwaliteit van leven van de hond.
