Ringworm is een schimmelinfectie die niet alleen honden, maar ook katten en mensen treft. De schimmel die ringworm bij honden veroorzaakt, is doorgaans een van drie typen: microsporum gypseum, microsporum canis of trichophyton mentagrophytes. De meeste ringworminfecties treden op in de herfst of winter, hoewel de schimmel het meest voorkomt in warme en vochtige klimaten. Contact met materiaal dat schimmelsporen bevat, verspreidt de ziekte naar honden, en honden die het meest risico lopen, zijn die met een verzwakt immuunsysteem, zoals die al ziek zijn met andere ziekten. Ringworm is moeilijk te diagnosticeren, omdat de symptomen allemaal als symptomen van andere ziekten kunnen verschijnen.
Kale laesie
- Een veelvoorkomend symptoom van ringworm bij honden is de verschijning van een laesie op de huid. De laesie ziet eruit als een plekke kaal huid, en hoewel het vaak cirkelvormig is, kan het ook langwerpig en rechthoekig zijn. De laesie kan ook vlekkerig lijken in plaats van volledig kaal. De schimmel tast de haren van de hond aan omdat de sporen de haarzakjes op de huid aanvallen.
Huidpustels
- Pustels zijn kleine blaasjes in de huid, gevuld met pus en bestaande uit witte bloedcellen en dode bacteriën. Pustels kunnen soms ontstaan op de kale laesies die als symptoom van de ringworminfectie verschijnen. Af en toe vormen pustels zich op de huid rond een laesie, in plaats van op de laesie zelf. Pustels verschijnen niet altijd op geïnfecteerde honden, dus de afwezigheid ervan betekent niet dat er geen ringworminfectie is.
Schilferige en rode huid
- Soms wordt de huid op en rond laesies die symptomatisch zijn voor ringworm schilferig, rood of ruw. Het is gebruikelijk dat ringwormlaesies verschijnen op het hoofd en het gezicht van een geïnfecteerde hond, en als deze laesies rood en ruw zijn, vergissen dierenartsen ze vaak met auto-immuunstoornissen.
Jeuk
- De laesies veroorzaakt door ringworm kunnen vaak erg jeukerig zijn. Dit veroorzaakt ongemak voor de hond, en de meeste honden zullen niet kunnen weerstaan om te krabben. Dit krabben kan de huid doorbreken en zelfs het uiterlijk van de laesies veranderen. Als de huid breekt en er bloeding optreedt, kan verdere infectie van het dier plaatsvinden, en wanneer de bloedende laesies overkorsten, maakt het diagnosticeren van de ware oorzaak van de laesies zeer moeilijk.
