Huisdieren
Huisdieren
Rimadyl is de merknaam voor het ontstekingsremmende pijnmiddel carprofen. Het wordt aan honden gegeven om pijn te verlichten, met name artritis pijn, en koorts te verlagen. Dit type pijnmiddel is een niet-steroïde ontstekingsremmer (NSAID) in dezelfde familie als ibuprofen en naxoproxen. Die geneesmiddelen kunnen dodelijk zijn voor honden, omdat een Rimadyl overdosis bij honden een medische noodsituatie is volgens "The Pill Book Guide to Medication For Your Dog and Cat."
De normale dosering van Rimadyl is 2 mg voor elk pond dat de hond weegt, volgens de fabrikant van Rimadyl, Pfizer. "The Pill Book Guide to Medication For Your Dog and Cat" merkt op dat honden zijn getest met 20 mg per pond gedurende 14 dagen en zelden last hadden van overdosis symptomen. Het geven van meer dan de voorgeschreven dosis van de dierenarts wordt echter niet aanbevolen.
Symptomen van honden die lijden aan een Rimadyl overdosis omvatten zwarte ontlasting die lijkt op teer, misselijkheid (waar een hond vaak zijn lippen likt en schrikachtig is), braken, eetlustverlies, verhoogde dorst, vaker urineren, zwelling van de buik en gevoeligheid van de buik, volgens dierenarts Dr. Anne Marie Manning. De hond wil niet dat de buik of buikgebied wordt aangeraakt en kan mogelijk niet liggen vanwege de pijn.
Rimadyl overdoses kunnen bloedingen in het spijsverteringskanaal veroorzaken, wat leidt tot teerachtige stoelen. Rimadyl kan ook de nieren van de hond beschadigen, wat leidt tot de plotselinge toename van dorst, vaak urineren en zeer lichtgekleurde urine. Maar het dodelijkste is leverbeschadiging. Tekenen van leverbeschadiging omvatten alle tekenen van Rimadyl overdosis plus een gebrek aan energie en verkleuring van de huid binnenin de oren, het wit van de ogen en het tandvlees.
Honden met een Rimadyl overdosis moeten hun maag laten pompen als ze nog niet hebben begonnen te braken. Ze hebben actieve houtskool nodig om het toxine dat al in de maag zit te helpen absorberen. Vervolgens wordt een maagzuurremmer zoals famotidine (merknaam Pepcid AC) gegeven. Om uitdroging en nierschade te voorkomen, moet de hond onder narcose worden gebracht en voorzien van een katheter, evenals IV-vloeistoffen krijgen. Als de hond niet kan stoppen met braken, kan antiemedicatie worden gegeven.
Labrador retrievers of kruisingen van Labrador retrievers worden geacht gevoeliger te zijn voor bijwerkingen en overdoses van Rimadyl dan enig ander hondenras. Labrador retrievers die Rimadyl gebruiken, zijn ervan bekend te zijn gestorven, volgens Canada's Guide to Dogs. Labrador retrievers zijn echter gevoeliger voor artritis dan andere rassen, dus misschien krijgen meer Labradors Rimadyl en lijden ze daarom het meest aan bijwerkingen.