Huisdieren
Huisdieren
Een onvermijdelijk gevolg van hondenfokkerij is het optreden van genetische ziekten. Helaas is er geen perfecte hond, noch een perfect ras. Alle honden dragen enige defecte genen. De Rottweiler vormt hierop geen uitzondering. Dit ras heeft een kortere levensverwachting, ongeveer 9 jaar, vanwege zijn grote omvang. Naast de genetische aanleg van het ras voor ziekten, is de Rottweiler ook vatbaar voor snurken en overeten.
Heupdysplasie is de meest voorkomende oorzaak van artrose of degeneratieve gewrichtsaandoening. Dit is een ontwikkelingsziekte die vaak voorkomt bij de meeste grote hondenrassen. De Orthopedic Foundation for Animals (OFFA) houdt een heupdysplasie-register bij, dat alle rassen omvat. Heupdysplasie treedt op wanneer de kop van het dijbeen niet goed in de heupkom past. Chirurgie is nodig om deze aandoening te corrigeren en extreme gevallen eindigen in euthanasie. Het risico dat Rottweilers heupdysplasie ontwikkelen, is 21 procent, volgens OFFA.
Panosteitis, vaak "groeipijnen" genoemd, treedt op bij puppy's rond de 4 maanden oud. Dit is een rotatie-creeping, vaak weinig meer nodig dan kooirust om volledig te herstellen. Tests zijn beschikbaar om andere ernstige gezondheidsproblemen uit te sluiten. Grote hondenrassen, inclusief de Rottweiler, zijn vatbaar vanwege de hoeveelheid groei die nodig is om de volledige volwassen grootte te bereiken.
Een bloedstollingsstoornis, de ziekte van Von Willebrand, is zeer vergelijkbaar met hemofilie. De symptomen van getroffen Rottweilers variëren van kleine snijwonden die overvloedig bloeden tot bloedingen tijdens chirurgische ingrepen. Het wordt gediagnosticeerd via bloedonderzoek, hoewel honden drager kunnen zijn zonder symptomen te vertonen.
Elleboogdysplasie, net als heupdysplasie, is erfelijk. Dit is een misvorming van het ellebooggewricht. Bij beoordeling van ingezonden röntgenfoto's certificeert de Orthopedic Foundation for Animals ellebogen op een geslaagd/mislukt basis. Ongeveer 38 procent van de Rottweilers ontwikkelt elleboogdysplasie.
Osteochondritis dissecans is een beenvormingsziekte die leidt tot artrose en kreupelheid bij grote hondenrassen. De oorzaak is een verstoring in het cartilageomzettingsproces tijdens beengroei. Er vormt uitzonderlijk dikke cartilage op stressgewrichten, er ontstaan scheuren en de cartilage scheurt. Dit resulteert in ontsteking, pijn en kreupelheid. Deze aandoening begint tijdens de groei en symptomen presenteren zich vaak pas bij volledige volwassenheid.
Beenkanker is de meest voorkomende vorm van kanker die bij Rottweilers wordt aangetroffen. De eerste tekenen van kanker zijn moedervlekken, verdachte bulten, wonden en onverklaarbare kreupelheid. Een dierenarts zou deze symptomen onmiddellijk moeten inspecteren zodat de nodige behandeling snel kan beginnen. De behandeling van beenkanker bestaat uit chirurgie, straling, chemotherapie of amputatie, afhankelijk van de locatie.