Huisdieren
De ziekte van Cushing is een klierprobleem. Wanneer hypofyse- of bijnierklieren malfunctioneren, kunnen ze te veel hormonen afscheiden. Deze hormonen beïnvloeden de stofwisseling en gezondheid van een hond en kunnen hyperadrenocorticisme veroorzaken, algemeen bekend als de ziekte van Cushing. Zonder behandeling kan Cushing ernstigere ziekten aanwakkeren zoals diabetes, nierfalen en hartaandoeningen.
Meestal ziet de hondenbezitter haaruitval en gedragsveranderingen bij de hond. De hond is gretig hongerig en dorstig. Hij drinkt constant water en plast vaak. Hij wordt overstimuleerd door overtollige hormonen en kan hyperactief zijn. Over een periode van weken ontwikkelt de hond een potbuik en spieren verslappen. Intussen valt zijn haar uit of wordt het broos.
Wanneer de eigenaar de hond naar een dierenarts brengt, kan de ziekte niet gemakkelijk worden gediagnosticeerd. Diabetes en andere ziekten hebben vergelijkbare symptomen als Cushing. De dierenarts moet verschillende tests uitvoeren om de specifieke ziekte te vinden die de hond plaagt, inclusief een urineanalyse, bloedchemie-paneel en andere klinische tests die klieractiviteit meten. Wanneer de ziekte van Cushing is bevestigd, bepaalt de dierenarts of steroidemedicijnen, hypofysetumoren of bijniertumoren de ziekte hebben veroorzaakt. De behandeling voor Cushing hangt af van de oorzaak.
De eenvoudigste type Cushing om te behandelen wordt veroorzaakt door steroïde of corticosteroïde medicijnen zoals prednison. Deze medicijnen veroorzaken iatrogene Cushing door de klieren over te stimuleren. Het verlagen van de medicijn dosis of het minder vaak geven totdat de klieren terugkeren naar normale niveaus, controleert Cushing.
Het meest voorkomende type Cushing wordt veroorzaakt door goedaardige tumoren op de hypofyse. De klier produceert te veel cortison. Medicijnen behandelen meestal dit type Cushing. Het traditionele medicijn is Lysodren, maar nieuwere medicijnen omvatten Trilostane, Ketoconazole en Anipryl. Elk medicijn heeft voor- en nadelen. De dierenarts kan een reeks tests uitvoeren om het medicijn en de dosering te vinden die geschikt zijn voor de hond---en voor de levensstijl van de eigenaar. Deze medicijnen zijn vaak duur en vereisen een precieze dosering die niet iedereen kan beheren. Minder voorkomende behandelingen omvatten straling of holistische kruiden. Straling is duur en moet onder narcose worden herhaald, vaak gevaarlijk voor oudere honden die vaak Cushing ontwikkelen. Kruidenmedicijnen hebben sterke effecten op de hond en kunnen, net als voorschriftmedicijnen, dodelijk zijn als ze niet goed worden gecontroleerd.
Bijniertumoren, minder voorkomend dan hypofysetumoren, worden soms chirurgisch verwijderd. In ongeveer de helft van de gevallen met bijniertumoren is de tumor maligne en kan kanker in vitale organen zitten. Chirurgie biedt voor deze honden niet veel voordeel en is een extra stress voor de hond en zijn eigenaar. Kortdurende medicatie kan door de dierenarts worden voorgesteld, afhankelijk van hondelijke pijn of ongemak.
Het behandelen van de ziekte van Cushing is uitdagend, tijdrovend en kostbaar. In veel gevallen verbetert de juiste behandeling aanzienlijk de kwaliteit van leven van de hond en voegt jaren toe aan zijn levensduur. In sommige gevallen heeft een oudere hond andere ernstige problemen. De eigenaar kan besluiten de ziekte van Cushing niet te behandelen; de hond kan uiteindelijk sterven aan ernstigere complicaties of moet worden geëuthaniseerd.