Huisdieren
Incontinentie is wanneer een hond haar blaas niet kan beheersen en ongepast plast of urine lekt. Ze is zich mogelijk niet bewust dat ze dit doet. Het is belangrijk om incontinentie te onderscheiden van onderdanige of opgewonden plassen. In geen geval mag de hond worden geschaft of bestraft---ze kan er niets aan doen. Incontinentie is een medische aandoening, en eenmaal uw dierenarts de oorzaak heeft gevonden, zijn er verschillende veilige en effectieve behandelingen beschikbaar.
De meest voorkomende reden voor honden urine-incontinentie is een urineweginfectie (UTI), meestal van de blaas. Hormonale onbalans is een andere veelvoorkomende reden. Estrogeen speelt een rol bij het sterk houden van de urine sfincter spieren. De gebruikelijke praktijk van castreren of steriliseren van honden vóór de volwassenheid verstoort de natuurlijke hormonale balans, wat kan resulteren in wat vaak wordt aangeduid als sterilisatie incontinentie--zwakke sfincter spieren, voornamelijk bij teven. Minder voorkomende oorzaken van incontinentie omvatten veroudering, obesitas, poliepen en elke ziekte die overmatige dorst en waterconsumptie veroorzaakt.
De eerste stap bij het diagnosticeren van incontinentie is het uitsluiten van een UTI via een urineonderzoek of kweek. Indien mogelijk, moet een vers urine monster bij het eerste bezoek aan de dierenarts worden gebracht, anders zal de dierenarts de hond moeten catheteriseren voor een monster. Verhoogde bacteriëniveaus duiden op infectie, en lage specifieke zwaarte betekent dat de urine zeer verdund is en de hond overmatig drinkt. Als dit het geval is, zal de dierenarts verdere diagnostiek uitvoeren, inclusief een bloedtest, echo of röntgenfoto's om een specifieke diagnose te stellen.
Antibiotica zullen een UTI in één tot drie weken opschonen. Als een hormonale onbalans wordt vermoed, zal de dierenarts fenylpropanolamine (PPA of Proin), of estrogeen voorschrijven. Estrogeen kan natuurlijk zijn of in een synthetische vorm genaamd diethylstilbestrol en wordt aan zowel reuen als teven gegeven. Soms reageren reuen beter op een kuur van testosteroninjecties. In sommige gevallen zal de hond deze medicijnen voor het leven moeten innemen, hoewel vaak een korte kuur van medicatie het probleem oplost.
Voor meer complexe oorzaken, zoals nierziekte, diabetes, poliepen of aangeboren afwijkingen van de urinewegen, kan een breed scala aan medicijnen, leefstijlbeheer of chirurgie worden aangewezen.
Maiszijde capsules of thee kunnen een effectieve alternatieve behandeling zijn voor hormoongerelateerde incontinentie, volgens Mary Straus, schrijvend voor het Whole Dog Journal. Hoewel cranberry capsules een UTI niet zullen genezen, kunnen ze effectief zijn bij het voorkomen ervan omdat ze de pH van de blaaswanden veranderen, waardoor het moeilijker wordt voor bacteriën om zich te hechten en te groeien. Wachten tot zes of zeven maanden voordat u castreren of steriliseren, laat de geslachtshormonen de juiste ontwikkeling van de blaas vergemakkelijken. Ten slotte kan een dieet laag in granen helpen bij het voorkomen van terugkerende UTI's. Dit kan worden bereikt door graanvrij droogvoer te voeren, zelf te koken of een rauw dieet te voeren.
Als het niet mogelijk is om de incontinentie te behandelen, gebruik dan hondenluieren of pads om de urine op te vangen.
Onderdanige of opgewonden plassen kan worden verward met medische incontinentie, maar de situaties zijn verschillend. Terwijl medische urine-incontinentie op elk moment kan gebeuren, inclusief terwijl de hond slaapt, wordt gedragsmatige incontinentie doorgaans getriggerd door snoeien, opgewonden begroetingen of wanneer een jonge hond een nieuw persoon of hond ontmoet. Het komt vaker voor bij teven dan bij reuen, en is niet ongebruikelijk bij puppy's. In de meeste gevallen stopt de pup hiermee naarmate ze volwassen wordt.