Huisdieren
Er zijn verschillende redenen waarom een hond haar verliest, waarvan sommige moeilijk voor eigenaren te bepalen zijn. Dierenklinieken behandelen dit probleem vaak. Dierenartsen gebruiken microscopische huidschrapingen van een hond om de hoofdreden te ontdekken en de aandoening te behandelen. In plaats van te proberen het zelf te behandelen, is het het beste om je hond professionele medische aandacht te geven en het probleem te stoppen voordat het erger wordt.
Sommige honden verliezen haar door overmatig krabben als gevolg van vlooien of muggen. Wanneer ze gebeten worden, krabben ze ze extreem, en plekken haar vallen uit. Onderzoek de staartbasis en buik van je hond, controleer op vlooien, en vraag je dierenarts naar de beste methode voor het bestrijden van vlooien. Voor huisdieren buiten, gebruik een insectenmiddel om muggenbeten te verminderen.
De twee typen schurft zijn demodectische schurft en sarcoptische (scabies) schurft. Een genetische stoornis die meestal voorkomt bij jongere honden, demodectische schurft wordt veroorzaakt door een parasiet die leeft in de haar- en huidolieklieren. Het veroorzaakt geen jeuk, hoewel secundaire bacteriële infecties kunnen optreden. Demodectische schurft wordt behandeld met dips van Mitaban (amitraz) of ivermectine. Sarcoptische schurft wordt veroorzaakt door een parasiet die door lagen van de huid van een hond graaft. Dit veroorzaakt extreme jeuk en is besmettelijk voor zowel honden als mensen. Behandeling gebeurt oraal, of door een injectie van ivermectine.
Ringworm is een schimmelinfectie die geen jeuk veroorzaakt. Overgedragen door contact, veroorzaakt ringworm haarbreuk omdat de schimmel haarstelen aanvalt. Hoewel het kan verdwijnen, kan een hond een drager van ringworm blijven. Ringworm wordt behandeld met itraconazol, fluconazol, itraconazol, griseofulvin en topische jodiumpreparaten.
Soms verliezen honden haar vanwege voedselallergieën. Honden met een dermatitis jeuk vanwege voedselallergieën hebben cellen die antihistamines vrijgeven wanneer bepaalde eiwitten worden geconsumeerd. Omdat voedselallergieën moeilijk te isoleren zijn, moeten alle andere opties voor behandeling eerst worden beoordeeld. Een hond moet op een proefdieet worden geplaatst gedurende 2 tot 3 maanden.
Terrierrassen lijden vaak aan haaruitval omdat ze zenuwachtig, gestrest of verveeld zijn. De aandoening verergert bij honden die lange tijd alleen worden gelaten, evenals bij obese, oudere of kreupele honden. Dit type dermatitis is moeilijk te genezen. Behandeling kan het gebruik van topische bittere sprays om verveling te verlichten omvatten, evenals anti-obsessief compulsieve gedragsmedicijnen zoals cholomipramine.
Canine atopische dermatitis is een erfelijke aandoening waarbij honden symptomen ontwikkelen van allergenen zoals stof en mijten. Waarbij het ademhalingsstelsel betrokken is bij mensen bij een gewone allergische reactie, is het bij honden de huid die betrokken is. Echter, het behandelen met antihistamines is niet effectief. Om te behandelen, gebruik kalmerende crèmes of shampoos, aangezien badmiddelen gist en bacteriën verminderen.
Sommige honden, zoals boxers, ervaren haaruitval (honden alopecie) simpelweg omdat het gebruikelijk is voor hun ras. Meestal groeit het haar zonder behandeling terug. Echter, medische aandacht is nodig als de aandoening zo ernstig is dat je de huid van de hond kunt zien.