Huisdieren
Huisdieren
Diazepam is de veterinaire formulering van Valium, een benzodiazepine kalmerend middel en centraal zenuwstelsel depressant. Het werkt direct op de hersenen en is klinisch effectief bij honden als kalmerend middel, spierontspanner en anticonvulsant. In haar artikel, "Diazepam for Veterinary Use," legt dierenarts Barbara Forney uit dat diazepam bij honden wordt gebruikt om angst te verminderen en gedragsproblemen te behandelen, zoals "verlatingsangst, angst voor harde geluiden of onweer, territoriaal of sociale agressie tussen dieren, urine markeren of spuiten en haaruitval door overmatig likken of verzorgen."
Omdat het een spierontspanner is, omvatten de veelvoorkomende bijwerkingen van diazepam zwakte, verlies van coördinatie en onhandigheid. Sommige honden kunnen ook een verhoogde eetlust ervaren.
Sommige honden zullen braken, eetlustverlies of diarree ervaren tijdens het innemen van diazepam.
Langdurige behandeling kan leiden tot afhankelijkheid, resulterend in ongewenste gedragsveranderingen zodra het medicijn is gestaakt. Diazepam kan verslavend zijn, dus honden moeten geleidelijk van diazepam worden afgebouwd om het risico op ernstige ontwenningsverschijnselen te verminderen. Volgens Sharon Crowell-Davis, DVM, kan plotselinge beëindiging van diazepam resulteren in "rebound, de hervatting van symptomen die intenser zijn dan vóór de behandeling. Bij afbouw is de algemene vuistregel om de dosis niet sneller dan 25 procent per week te verlagen."
Diazepam kruist de placenta en is aanwezig in de moedermelk, dus zwangere en zogende honden zouden het medicijn alleen moeten nemen als de voordelen opwegen tegen de risico's. Het medicijn is teratogeen bij mensen tijdens het eerste trimester van de zwangerschap, dus wees op de hoogte van het potentieel voor caniene geboorteafwijkingen.
Vermijd het gebruik van diazepam samen met andere kalmerende middelen, narcotica, barbituraten, antihistaminica en antidepressiva, omdat het een centraal zenuwstelsel depressant is. Patiënten die ook digoxine innemen, moeten worden gecontroleerd op tekenen van toxiciteit, aangezien diazepam de effecten van digoxine kan verhogen. Maagzuurremmers vertragen de absorptie van diazepam, maar dit is eenvoudig te beheersen door de medicijnen minstens twee uur van elkaar te scheiden. Doctors Foster and Smith adviseren hondenbezitters hun dierenarts te raadplegen "voordat diazepam wordt gebruikt met vitaminen en supplementen … en andere medicijnen, aangezien interacties kunnen optreden."
Een overdosis diazepam kan het centrale zenuwstelsel aanzienlijk onderdrukken. Als u tekenen ziet van verhoogde sedatie, ademhalingsmoeilijkheden, verlies van coördinatie of struikelen, desoriëntatie, depressie, verminderde reflexen of coma, neem dan onmiddellijk contact op met uw dierenarts.
Gebruik diazepam met extreme voorzichtigheid bij honden die lever- of nierziekte hebben, smalle hoek glaucoom, uitgedroogd of bloedarmoede zijn, ademhalingsmoeilijkheden hebben, of geriatern of obees zijn. Neem contact op met uw dierenarts als uw huisdier geelzucht, bleek tandvlees, lage bloedplaatjes of een verhoogde neiging tot blauwe plekken of bloeden vertoont tijdens de behandeling met diazepam.
Neem onmiddellijk contact op met uw dierenarts of een spoedeisende dierenartsenkliniek als uw huisdier een allergische reactie op diazepam vertoont. Symptomen kunnen omvatten gezichtszwelling, nettelroos, jeuk en krabben, diarree, braken, shock, aanvallen, bleek tandvlees, koude ledematen of bewusteloosheid.
Sommige honden kunnen gedrag vertonen, zoals opwinding of agressie, na het innemen van diazepam, zelfs wanneer het medicijn wordt gebruikt om agressieve neigingen te kalmeren. Hoewel het medicijn kan helpen met angstgeïnduceerde agressie, kan geleerde inhibitie van agressief gedrag verloren gaan, dus gebruik diazepam met voorzichtigheid. Het is belangrijk om werkende dieren te controleren, zoals militaire, politie en assistentiehonden die het medicijn innemen, aangezien sedatie en desoriëntatie ook mogelijk zijn. Honden die diazepam innemen, kunnen verhoogde vriendelijkheid, angst, hallucinaties, slapeloosheid, geheugenverlies, moeilijk leren, depressie of lusteloosheid vertonen. Sommige honden worden gedesoriënteerd en kunnen ronddwalen in huis terwijl ze jammeren.