Huisdieren
Oestrogeen is een primair vrouwelijk geslachtshormoon bij honden. Het ontwikkelt en onderhoudt de vrouwelijke voortplantingsorganen en secundaire geslachtskenmerken. Dierenartsen gebruiken oestrogeentherapie -- de toediening van synthetisch oestrogeen, of diethylstilbestrol -- om specifieke problemen te behandelen, zoals urine-incontinentie of onvrijwillige urinelekkage en sommige vormen van kanker. Hoewel oestrogeentherapie nuttig is in deze situaties, kan het verschillende kort- en langetermijnbijwerkingen veroorzaken, waarvan sommige ernstig zijn.
Bij overmatige doses kan oestrogeen het beenmergvolume onderdrukken en de productie van bloedcellen verminderen. Dit beïnvloedt de immuniteit door het aantal witte bloedcellen te verlagen; beïnvloedt de bloedstolling door de bloedplaatjesformatie te verminderen; en kan bloedarmoede veroorzaken door het aantal rode bloedcellen te verminderen. Deze effecten kunnen onomkeerbaar en dodelijk zijn.
Bloedarmoede veroorzaakt door beenmergreductie en het onvermogen om nieuwe rode bloedcellen te maken, wordt aplastische anemie genoemd. Symptomen bij honden omvatten koorts, terugkerende infecties, zwakte en lethargie.
Hoge-dosis oestrogeentherapie kan het risico op de baarmoederinfectie pyometra bij ongestorilseerde teven verhogen. Symptomen omvatten een verhoogd aantal witte bloedcellen, vaginale afscheiding en pus in de baarmoeder. Risico's omvatten dodelijke baarmoederruptie en sepsis.
Hoge-dosis oestrogeentherapie verhoogt het risico op eierstokkanker bij ongestorilseerde teven. Symptomen van kanker op of in de eierstokken omvatten buikzwelling, vocht in de buikholte, verlies van eetlust, koorts en lethargie.
Overmatige dorst wordt polydipsie genoemd. De normale waterinname voor honden is 20 tot 40 milliliter per dag per pond lichaamsgewicht. Meer dan dit kan worden gediagnosticeerd als polydipsie. Overmatige dorst kan leiden tot overmatig urineren, of polyurie. Beide zijn mogelijke bijwerkingen van oestrogeentherapie bij elke dosis.
Bijwerkingen en hun ernst variëren met de individuele hond en de dosis oestrogeen. Kortetermijnbijwerkingen kunnen omvatten braken, vaginale bloeding, lethargie, diarree en verlies van eetlust. Honden kunnen ook allergische reacties ervaren op oestrogeenmedicatie. Tekenen van een allergische reactie omvatten gezichtsopzwelling, bulten, krabben, plotselinge diarree of braken, aanvallen, bleke tandvlees en koude ledematen. Allergische reacties vereisen onmiddellijke veterinaire zorg.