Huisdieren
Huisdieren
Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO): "Ivermectine was een revolutionair medicijn in de jaren tachtig, de voorloper van een nieuwe groep anti-parasitaire middelen met activiteit tegen zowel parasitaire nematoden als arthropoden." Het werd aanvankelijk voor diergeneeskundig gebruik op de markt gebracht door Merck & Co. bij rundvee, paarden, varkens en honden. Hoewel de meeste consumenteninformatie over ivermectine stelt dat het niet nuttig is voor teken, tegenspreekt het gezondheidsonderzoek en de literatuur deze bewering.
Ivermectine is effectief tegen de meeste veelvoorkomende darmwormen (behalve lintwormen), mijten en luizen bij dieren. Bij mensen wordt het gebruikt om strongyloïdiasis (draadworm) te behandelen, om onchocerciasis (rivierblindheid) te bestrijden en om schurft te behandelen. Volgens de American Academy of Family Physicians (AAFP): "Een geschatte zes miljoen mensen wereldwijd hebben ivermectine ingenomen voor verschillende parasitaire infecties. ... Bijwerkingen ... worden verondersteld het gevolg te zijn van de dood van parasieten in plaats van een reactie op het medicijn."
De meest voorkomende toepassingen van ivermectine voor kleine dieren, zoals honden, zijn als houtwormpreventie, evenals voor de behandeling van oor mijten en schurft. Daarnaast bewees een studie uit 2000 van de afdeling Parasitologie van de Ain Shams University in Caïro, Egypte, dat ivermectine (Ivomec) "effectief is bij het bestrijden van R. sanguineus (bruine hondenteken)." Een vergelijkbare studie uit 2005 van de Pathogen Molecular Biology Unit van Londen vond dat ivermectinebehandeling "zeer effectief was bij het elimineren van teken" op honden in een geïnfecteerd hondenkennel.
Bijwerkingen kunnen een reden zijn waarom ivermectine niet veel wordt gebruikt voor teken. Doses voor houtwormpreventie zijn 50 keer lager dan doses die nodig zijn voor de preventie van andere parasieten. Bij deze lage doses treden er weinig tot geen bijwerkingen op, maar problemen kunnen optreden bij hogere doses. Volgens het College of Veterinary Medicine van de Washington State University: "Sommige hondenrassen zijn gevoeliger voor bepaalde medicijnen dan andere rassen. Collies en verwante rassen kunnen bijvoorbeeld nadelige reacties hebben op medicijnen zoals ivermectine."
Ivermectine is een effectieve behandeling voor het verwijderen van teken bij lama's en alpaca's bij het verminderen van tekenverlammingziekte. Deze ongebruikelijke maar potentieel dodelijke ziekte treft alle warmbloedige landdieren, inclusief mensen, en wordt veroorzaakt wanneer een van de 60 soorten teken zijn toxine in de gastheer injecteert. Volgens de Washington State University: "De meeste mensen zijn zich niet bewust van de buitengewone rol die teken spelen in ziekteoverdracht wereldwijd. ... Eigenaren van lama's en alpaca's die samenwerken met hun dierenartsen zullen vinden dat het medicijn ivermectine zeer effectief is in de juiste dosering."
Het Amerikaanse ministerie van Landbouw (USDA) stelt dat witstaart herten de "primaire grote wilde gastheer zijn voor de parasitaire stadia van de eenzame ster teek." Ze zijn ook de primaire gastheren voor volwassen zwarte poten teken, die de ziekte van Lyme veroorzaken. Een USDA-studie uit 2003 met ivermectine-mediceerd mais "demonstreerde het belang van witstaart herten als grote gastheren voor het onderhouden van populaties van de eenzame ster teek, maar nog belangrijker, ze bepaalden dat het inzetten van (ivermectine) om parasitaire teken die zich voeden met witstaart herten te bestrijden ook aanzienlijk de populaties van vrij levende teken in het behandelingsgebied kon verminderen."